เพลิง
หมอกสีดำแหวกเปลวเพลิงออกมา หมายโจมตีสวีเสี่ยวหลาน
สวีเสี่ยวหลานหน้าถอดสี รีบใช้ท่าร่างหลบหลีกโดยพลัน
เต่ายักษ์สีนิลพุ่งออกจากทะเลเพลิง ยังคงดูมีกำลังวังชา ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร
คราวนี้เจ้าอัปลักษณ์กระโจนไปยืนตรงหน้าเต่ายักษ์สีชาดแล้ว เสี้ยววินาทีที่มันควงกระบี่ เกิดพลังอันมีอานุภาพรุนแรงเป็นที่สุด กระแทกเข้าที่ศีรษะของมัน
ยามเผชิญหน้ากับการโจมตีสุดแรงเกิดที่แฝงด้วยพลังระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย เต่ายักษ์สีแดงไม่ถอย ยื่นหัวออกมาปะทะกับกระบองของเจ้าอัปลักษณ์
โครม!
เจ้าอัปลักษณ์รู้สึกว่าสิ่งที่ตนฟาดเป็นแผ่นเหล็ก สะเทือนจนเกิดคลื่นที่ก่อตัวจากพลังงาน ทำให้ผิวดินทรุดตัวและปริแตก เต่ายักษ์สีแดงไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว กลับเป็นเจ้าอัปลักษณ์เองที่ถอยกรูดเพราะพลังสะท้อนกลับ
“กระดองเต่าแข็งไม่พอ ทำไมแม้แต่หัวเต่าก็ยังแข็งล่ะ!” เจ้าอัปลักษณ์ที่ถอยกรูดตะลึงพรึงเพริด
“ข้าเอง!” อันหลินถือกระบี่พิชิตมารพุ่งไปหาเต่ายักษ์สีชาด
เต่ายักษ์รู้สึกถึงอันหลิน จึงรีบพ่นเปลวไฟลุกโชนมาทางเขาทันที
เปลวไฟดุจคลื่นยักษ์ม้วนตัวมาทางเขาพร้อมกับอุณหภูมิที่ร้อนระอุอย่างยิ่งยวด
ในตอนนั้นเอง พายุหมุนลูกใหญ่ก็โผล่ทะลุเปลวไฟมา ก่อเกิดเป็นเส้นทางโล่ง
“พี่อัน รีบหนี โฮ่ง!” ต้าไป๋ตะโกนลั่น สองมืออยู่ในท่าประสานอิน
อันหลินพุ่งเข้าไปในเส้นทางที่ต้าไป๋สร้างให้เขา กระแสลมก่อตัวใต้ฝ่าเท้าอีกครั้ง
แม้เต่ายักษ์จะไร้ดวงตา แต่
