ก็สัมผัสได้ด้วยวิธีอื่นว่าอันหลินกำลังพุ่งมาทางมัน และมีความรู้สึกอันตรายบางอย่างเกิดขึ้น
ศีรษะที่ยื่นออกมาของมันรีบหดเข้าไปในกระดองทันที
“อยากเป็นเต่าหดหัวงั้นหรือ สายไปแล้ว!” อันหลินตวาด
พลันก็มีกระแสลมสีขาวโอบล้อมกระบี่พิชิตมาร ความเร็วดุจสายฟ้าฟาด
กระบวนท่าที่หนึ่ง กระบี่วายุ
ฉึก!
เส้นสีขาวปรากฏขึ้นบนลำคอของเต่ายักษ์สีแดง ก่อตัวเป็นวงแหวนปรากฏรางๆ
สวีเสี่ยวหลานที่กำลังยื้อเต่ายักษ์สีดำกับเจ้าอัปลักษณ์ หางตาเหลือบมองทางฝั่งของอันหลิน ก็ตกใจกับเพลงกระบี่เหนือชั้นของเขาเช่นกัน
โครม! เต่ายักษ์ล้มลงโดยพลัน ศีรษะหล่นร่วงลงมาตามรอยฟัน เลือดพุ่งกระฉูดจำนวนมหาศาล
กระบี่วายุเหนือกว่าด้วยความเร็ว แต่ข้อเสียก็เห็นได้ชัดเช่นกัน นั่นก็คือขาดอานุภาพ
ทว่ากระบี่พิชิตมารที่คมกริบจนเหนือธรรมชาติ กลับทดแทนข้อเสียที่ขาดอานุภาพได้พอดี ทำให้กระบี่วายุกลายเป็นเพลงกระบี่ที่น่ากลัวอย่างยิ่ง!
หลังอันหลินใช้กระบี่วายุแล้ว ร่างกายก็เหมือนกับถูกสูบพลัง แต่เขายังหยุดพักไม่ได้ เพราะยังมีเต่ายักษ์อีกตัวต้องจัดการ
เขาถือกระบี่พิชิตมาร เริ่มกระโจนใส่เต่ายักษ์อีกตัว
“อันหลิน เพลงกระบี่ของเจ้าเก่งฉกาจเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด!”
หลังเห็นอันหลินใช้กระบี่สังหารเต่ายักษ์สีชาดกับตา สวีเสี่ยวหลานก็พูดขึ้นอย่างประหลาดใจ
“ข้าเป็นอัจฉริยะอย่างไรเล่า ตอนนี้กรุณาเรียกข้าว่าเซียนกระบี่อันหลิน!”
อันหลินกระหยิ่มยิ้มย่อง ขณะเดียวกัน
