ร่อนรำเหนือกาลเวลา
ฉัวะ!
ศีรษะร่วงหล่น เลือดสาดกระจาย
หลังหญิงสาวจัดการเสร็จสิ้นแล้ว ก็กระโดดมาหาพวกอันหลิน ทุกท่วงท่าคล่องแคล่วดุจกระแสน้ำไหล สง่างามยิ่งนัก
อันหลินเห็นใบหน้าอันงดงามเป็นล้นพ้นของหญิงสาวผ่านแสงไฟของเจ้าอัปลักษณ์ ไฟตรงหางตายิ่งชวนให้รู้สึกอ่อนโยนน่าหลงใหล
“ขอบคุณสหายที่ออกแรงช่วยเหลือ!” สวีเสี่ยวหลานพูดขอบคุณ
“เรื่องเล็กน้อย จุดอ่อนของเต่าปีศาจหุบเหวคือสายฟ้าฟาด ขอเพียงเป็นกระแสไฟที่มีความรุนแรง การป้องกันตัวของมันก็จะถูกทำลาย” หญิงชุดขาวฉีกยิ้มพลางเอ่ยคำอธิบาย
เจ้าอัปลักษณ์เข้าใจทันที ถึงว่าก่อนหน้านี้เขาใช้กระบองฟาดศีรษะของเต่ายักษ์ก็ไม่เป็นอะไรเลย แต่หญิงคนนี้กลับฟันหัวของเต่ายักษ์ขาดได้ในกระบี่เดียว อยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายเช่นเดียวกัน แถมนางยังไม่มีโปรแกรมโกงอย่างอันหลิน ระยะห่างไม่ควรจะแตกต่างกันปานนี้จึงจะถูก ที่แท้ก็เหตุนี้นี่เอง
“ไม่ทราบว่าสหายชื่อลู่เสว่ฉีใช่หรือไม่” อันหลินพูดอย่างประหลาดใจ
หญิงชุดขาวชะงัก “ลู่ฉีอะไรกัน ข้าชื่อจี่เยี่ยนหลิง”
“อ้อ…” อันหลินผิดหวังเล็กน้อย
“หุบเหวหมื่นกาลีอันตรายยิ่งนัก ไม่ทราบว่าทุกท่านเสี่ยงอันตรายมาที่นี่ มีเหตุอันใดหรือ” จี่เยี่ยนหลิงถามต่อ
อันหลิน “เพื่อเอาชนะปีศาจร้ายตัวหนึ่ง อืม…เจ้าเข้าใจว่าเป็นภารกิจก็ได้”
“เอาชนะปีศาจร้ายหรือ!” จี่เยี่ยนหลิงเบิกตากว้าง พูดอย่างตกใจว่า “ป่านนี้แล้วยังมีคนล่าปีศาจร้ายอีกห
