“ลั่วเสวี่ยน?”
ดวงตาของเล่ยตงหรี่ลงเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้ เล่ยตงเคยประมือกับลั่วเสวี่ยนในดินแดนลับเขาอู่หลง และรับรู้ได้ถึงพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวของนางจนถึงกับตกตะลึงอย่างยิ่ง
เขาคิดว่าลั่วเสวี่ยนกลับไปยังนิกายเทียนเต้าแล้ว ไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่เช่นกัน
ตอนนี้ล่ะ ลำบากแล้ว
“ซูเฉิน ข้าได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้ว ทำได้ดีมาก! ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าคือศิษย์หลักของข้าลั่วเสวี่ยน หากผู้ใดกล้าแตะต้องเจ้า ข้าจะล้างสังหารตระกูลมันให้หมดสิ้น!”
ลั่วเสวี่ยนมองซูเฉินด้วยแววตาชื่นชม จากนั้นจึงหันไปจ้องเล่ยตงด้วยสายตาเย็นชาเป็นคำเตือน
“ลั่วเสวี่ยน เจ้าอย่าคิดว่าเอาชนะข้าได้แล้วจะทำตัวอวดดีได้! ซูเฉินฆ่าหลานข้า เขาคือศัตรูชีวิตของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า! เจ้าจะกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับนิกายข้ารึ?”
เล่ยตงโกรธจนร่างสั่น กล่าวเสียงเย็น
“ไม่พอใจรึ? งั้นก็มาสู้กันอีกเถอะ เจ้าเฒ่า!”
ลั่วเสวี่ยนหรี่ตาพูดอย่างยียวน
“ท่านอาจารย์ ปีศาจนอกดินแดนอยู่ในมือเล่ยตง ข้าสงสัยว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเกี่ยวข้องกับพวกปีศาจนอกดินแดน เราควรจับตัวมันไว้ สอบสวนความจริง…”
ซูเฉินส่งเสียงผ่านจิตถึงลั่วเสวี่ยน ดวงตาเป็นประกาย
การมาถึง
