นะนำสำนักสัตว์เทพด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ท่าทางเขาจะมีความภักดีต่อที่นี่อย่างแรงกล้า
แม้อันหลินจะไม่รู้ว่าสี่มังกรแห่งเผ่าพันธุ์สัตว์ที่เขาพูดคืออะไร แต่ก็ให้ความร่วมมือด้วยการแสดงท่าทางชื่นชมไม่หยุด มัคคุเทศก์ท่านนี้จะได้ไม่กระอักกระอ่วน
“เบื้องหน้าก็คือลานบริหารกาย!” จ้าวหวายหยินชี้ไปข้างหน้า
อันหลินทอดมองไป มันเป็นลานกว้างขวางอย่างมาก ด้านบนนักพรตมากมายกำลังจูงสัตว์เลี้ยงของพวกเขาอยู่
สัตว์เลี้ยงนานาชนิด มีทุกประเภท ตั้งแต่ขนาดเล็กอย่างหนู สุนัข แมว ขนาดค่อนข้างใหญ่มีลูกจระเข้ ลูกช้าง ลูกสิงโตและลูกเสือ
และมีสัตว์บางส่วนที่เขาไม่รู้จักเลยแม้แต่นิด เช่นหมาป่าที่มีปีก วัตถุที่มีขนปุกปุยทรงกลมเหมือนลูกบอล ก้อนน้ำแข็งที่มีเท้าสองข้างเดินเหินได้
สัตว์เหล่านี้วิ่งไปที่ไหน นักพรตด้านหลังก็จะวิ่งตามไปถึงนั่น ให้ความรู้สึกเหมือนพวกมันต่างหากที่จูงนักพรตเหล่านี้
อันหลินมองจ้าวหวายหยินด้วยความเห็นอกเห็นใจแวบหนึ่ง กลับพบว่าใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขอย่างเปี่ยมล้ม
“ไป ข้าจะพาเจ้าเข้าไปชั้นใน” จ้าวหวายหยินกล่าว
อันหลิน “ที่นี่แบ่งชั้นในกับชั้นนอกด้วยหรือ”
จ้าวหวายหยิน “แน่นอนว่า ชั้นนอกเป็นลานฝึกหลักของเผ่าพันธุ์สัตว์ที่ยังไม่มีขุมพลังสัตว์ นักพรตมนุษย์ที่รับผิดชอบฝ่ายธุรการแนวหลังมีเป็นจำนวนมาก ส่วนชั้นในเป็นลานฝึกหลักของเผ่าพันธุ์สัตว์ยิ่งใหญ่ที่มีขุมพลังสัตว์แล้ว ต้าไป๋ที่เจ้าอยาก
