างเอ๋อต่อหน้า ถือโอกาสมอบตะปูทะลุมิติให้ดีไหม
บัตรปรุงยาเซียนไม่เสียค่าใช้จ่ายที่จักรพรรดิจื่อเวยและเทพธิดาเทียนอวี่ให้ เขาก็ไม่ได้ใช้มัน
เพราะเขายังไม่ได้คิดว่าจะปรุงยาอะไร คิดว่าต่อไปหากมีความจำเป็นค่อยใช้ก็ไม่สาย
เมื่อไม่มีธุระอะไรแล้ว อันหลินกับเจ้าอัปลักษณ์จึงออกจากราชวังดุสิต
บริเวณริมบ่อบัวแห่งหนึ่ง จู่ๆ เจ้าอัปลักษณ์ก็กระโดดลงมา กลับคืนสู่ร่างเดิม
อันหลิน “เป็นอะไรไป”
เจ้าอัปลักษณ์ “ข้าจะทะลวงขั้นแล้ว!”
อันหลินทำหน้าตกใจ เริ่มคุ้มกันให้เจ้าอัปลักษณ์
เจ้าอัปลักษณ์หยิบผลเซียนลูกนั้นที่อันหลินให้มันขึ้นมากิน
เมื่อกินเสร็จ มันก็เริ่มหลับตานั่งสมาธิ
ครืน!
พลังปราณฟ้าดินซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง ก่อตัวเป็นพายุหมุนพลังปราณ เริ่มหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเจ้าอัปลักษณ์
รอบกายมีลมพัดกรรโชก สายฟ้าคำรามเป็นครั้งคราว
จำต้องพูดว่า ความเคลื่อนไหวของการเลื่อนระดับจากหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นกลางไปสู่ขั้นปลายนั้นยิ่งใหญ่เป็นอย่างมาก
ชั่วขณะที่พลังปราณหลั่งไหลรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ นั้น พลันร่างกายของเจ้าอัปลักษณ์ก็เกิดเปลวไฟสีดำมหาศาล
เปลวไฟเหล่านี้แผ่คลุมทั่วร่างกายของมัน เสมือนมีพลังสามารถกลืนกินสรรพสิ่งได้ เพียงแค่ทอดมองก็รู้สึกราวกับจะถูกดูดเข้าไป ผืนดินรอบตัวมันเริ่มดำเกรียม หญ้าเขียวชอุ่มเริ่มเหี่ยวแห้ง
อันหลินตะลึงพรึงเพริด ชัดเจนว่าไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงมีเปลวไฟปรากฏขึ้นตามตัวเจ้าอัปลักษณ์
ทันใดนั
