โจมตีหลินจวิ้นจวิ้นอีกครั้ง
นางปาดน้ำตา หยิบกระดาษสีขาวออกมา เขียนอักษรคำว่าอวี่ลงไปตัวใหญ่แล้วยื่นให้อันหลิน
“ข้าบอกว่าจะให้รางวัลเจ้า ก็ต้องให้แน่นอน เจ้านำอักษรอวี่ตัวนี้ไป นำไปให้สรวงสวรรค์ปรุงยาเซียนที่ต่ำกว่าขั้นหกได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย!”
อันหลินถือกระดาษแผ่นนี้ ตกอยู่ในความเงียบงัน
เช็คเด้ง?
หลินจวิ้นจวิ้นนึกว่าอันหลินไม่รู้ว่าจะไปสรวงสวรรค์อย่างไร จึงพูดเสริมว่า “ทุกเมืองของแต่ละแคว้นจะมีค่ายกลเคลื่อนย้ายสู่สรวงสวรรค์ ถือกระดาษแผ่นนี้ไปให้ยามของสรวงสวรรค์ พวกเขาจะไม่กล้าขวางเจ้า”
อันหลินพยักหน้า เก็บกระดาษแผ่นนี้ไว้ เขาเป็นลูกศิษย์ของสรวงสวรรค์อยู่แล้ว ต่อให้ตรงดิ่งเข้าราชวังดุสิตก็ไม่มีปัญหา
แต่กลุ่มอักขระสิบกว่ากลุ่มแลกกับยาเซียนหนึ่งเม็ด ความเย้ายวนใจเช่นนี้ก็ไม่เลวทีเดียว
ดังนั้น เขาจึงมองหลินจวิ้นจวิ้น ลองพูดหยั่งเชิงว่า “คือว่า…ข้ายังมีข้อมูลอีกไม่น้อยเลย เจ้าต้องการอีกไหม”
หลินจวิ้นจวิ้นน้ำตาไหลดุจเขื่อนทะลัก
…………………..
