เขาก่อตั้ง มันใหญ่กว่าเมืองติ้งอันเสียอีก
ด้วยเหตุนี้ สถาบันวิจัยหมายเลขแปดสิบแปดแห่งนี้ต้องไม่เล็กแน่นอน
หลังพวกเขาก้าวเข้าไปยังห้องลับอีกห้อง แสงสีเขียวของห้องทดลองข้ามสายพันธุ์ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแสงสีแดง ขณะเดียวกัน ก็มีฟองอากาศเล็กๆ ปรากฏให้เห็นภายในของเหลวของหลอดแก้ว…
สภาพแวดล้อมของห้องลับห้องที่สองไม่ได้ดีไปกว่าห้องที่หนึ่งมากนัก ที่นี่เป็นห้องยา
เรียกมันว่าห้องยาก็แล้วกัน เพราะรอบๆ เต็มไปด้วยตู้กระจกใส ข้างในมียานานาชนิด และมีของเหลวหลากสีสันอยู่ด้วย
อันหลินเดินเข้าไป ลองย้ายของจากตู้กระจกใส่แหวนมิติอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่ล้มเหลวอีกแล้ว
เจ้าอัปลักษณ์ถึงขั้นว่ายกกระบองเงินขึ้นฟาดตู้กระจกอย่างแรง
แต่ตู้กระจกกลับนิ่งไม่ไหวติง กลับกันเป็นตัวมันเองที่ถูกสะเทือนจนถอยออกไปหลายเมตร
กับสิ่งของที่ได้เพียงมอง สัมผัสไม่ได้เช่นนี้ พวกเขาต่างก็ผิดหวัง
อันหลินถอนหายใจ จากนั้นเดินไปข้างหน้าต่อ ในตอนนี้เริ่มมีประตูที่ตั้งอยู่คนละฝั่งปรากฏให้เห็นอีกแล้ว
คราวนี้เขาเลือกประตูฝั่งซ้าย เพราะโดยทั่วไปแล้ว ของสำคัญมักจะอยู่ในตำแหน่งศูนย์กลางของโบราณสถาน เช่นนั้นโอกาสในการพบเจอของดีจะมากกว่า
จากนั้นพวกเขาก็เจอของดีเข้าแล้วจริงๆ
หญิงงามสวมชุดขาวพลิ้วไหว!
“ยินดีต้อนรับผู้สอบเข้าสู่ลานทดสอบปัญจธาตุ” หญิงชุดขาวพูดด้วยน้ำเสียงแฝงอารมณ์อย่างเต็มเปี่ยม
พวกอันหลินต่างก็ชะงัก แต่ไม่นานพวกเขาก็พบความผิดปกติ
