ื่องลืมตาหลับตาไม่ใช่หรือไง!
อันหลินไม่สนแล้ว กระดกลิ้นขึ้น กลืนขุมพลังสัตว์ทั้งเม็ดลงท้องไป
“เอื๊อก…”
ความเย็นจับขั้วหัวใจ ทำให้เขาตัวสั่นเทาขึ้นมา
ความรู้สึกแบบนี้…
สุดยอด!
เมื่อเห็นอากัปกิริยาสุขสมของอันหลิน ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง
“ขุมพลังสัตว์อร่อยจริงหรือ” ซูเฉี่ยนอวิ๋นพูดด้วยเสียงนุ่มนวล ใบหน้าเปี่ยมด้วยความสงสัย
“นายท่าน ไม่เป็นไรใช่ไหม ท้องป่องท้องร้อนหรือไม่” เสี่ยวหงถามเสียงหวาน
อันหลินเพิ่งรู้สึกตัว จึงลูบท้องป้อยๆ แล้วพูดว่า “ไม่มีรสชาติ นอกจากชาและเย็นไปทั้งตัวแล้ว ไม่รู้สึกอะไรเลย”
เมื่อเห็นว่าขุมพลังสัตว์หนึ่งเม็ดไม่มีอันตรายร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น เขาจึงหยิบขุมพลังสัตว์เม็ดที่สองขึ้น
ผิวของขุมพลังสัตว์เม็ดนี้เป็นสีทองพร่างพราว ซูเฉี่ยนอวิ๋นได้มาจากร่างของเสือปีศาจอัคคีสีชาด
อันหลินใช้นิ้วจับขุมพลังสัตว์เม็ดนี้ กระแสอุ่นห้อมล้อมปลายนิ้ว เห็นได้ชัดว่าขุมพลังสัตว์เม็ดนี้เป็นธาตุไฟ
เขากลืนขุมพลังสัตว์ลงท้องทันทีโดยที่ไม่คิดอะไร
กระแสอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายในทันที ทำให้เขาอ่อนเปลี้ยไปทั้งตัว
“อา…”
สบายเหลือเกิน เขาร้องออกมาอย่างอดไม่ได้
เมื่อเห็นอากัปกิริยาสุขสมของอันหลิน ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง
“หรือขุมพลังสัตว์จะอร่อยมากจริงๆ”
ซูเฉี่ยนอวิ๋นถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานอีกครั้ง ดวงตาสีน้ำเงินเป็นประกายวาบ
“นายท่านๆ ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม รู้สึกว่าท้องใหญ่ขึ้นบ้างหรือไม่” เสี่ยวหงถาม
