่อมดีใจเป็นธรรมดา
จากนั้นก็มีชายสวมชุดเกราะสิบกว่าชีวิตโผล่มาด้านหลังของพวกอันหลิน
พวกเขาเฉือนตำแหน่งที่มีมูลค่าจากตัวยุงยักษ์แล้วเก็บไว้ในแหวนมิติ
“พวกเจ้าเป็นศิษย์จากสรวงสวรรค์หรือ”
ชายฉกรรจ์ชุดหนังมองพันธมิตรนักพรตและทหารที่เหมือนจะเคยพบเจอมาก่อน ก็อดถามด้วยความแปลกใจไม่ได้
“ใช่แล้ว” อันหลินพยักหน้า ไม่ปิดบัง
“ถึงว่าแค่กายแห่งมรรคขั้นสิบ แต่กลับระเบิดพลังต่อสู้อันน่าตะลึงออกมาเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นเหล่าอัจฉริยะแห่งแดนจิ่วโจวนี่เอง” ชายฉกรรจ์กระจ่างแจ้ง
หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาถึงได้พูดกับพวกอันหลินต่อว่า “ข้ามีข้อแลกเปลี่ยน เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น พวกเจ้าจะได้ผลเซียนขั้นเก้าหกลูก สนใจอยากร่วมมือกับพวกข้าหรือไม่”
ผลเซียน?
ดวงตาของอันหลินเป็นประกาย แม้จะเป็นผลเซียนที่มีระดับต่ำที่สุด แต่มูลค่าของมันก็ประเมินไม่ได้!
“ข้อแลกเปลี่ยนอะไร ลองว่ามาเถอะ” อันหลินโพล่งออกมาทันที
เมื่อสมาชิกที่เหลือได้ยินคำว่าผลเซียน ก็มองชายฉกรรจ์คนนั้นอย่างคาดหวังเต็มอก
ชายชุดหนังพูดว่า “ในเขตหมื่นป่า กลุ่มล่าสัตว์ของพวกข้าเจอภูเขาวิเศษลูกหนึ่ง บนภูเขาลูกนี้ มีต้นภูตชิงเสวียนอยู่ต้นหนึ่ง ออกผลเซียนทั้งหมดเก้าลูก”
“เสียดายที่มีราชาวานรเนตรทองเฝ้าต้นภูตชิงเสวียนอยู่ กลุ่มล่าสัตว์ของพวกข้าหาทางเข้าไปเก็บผลเซียนพวกนั้นไม่ได้สักที สหายทุกท่านมีพลังแก่กล้า หากว่าเราร่วมมือกัน เมื่อสัมฤทธิ์ผลแล้ว จะแบ่งผลเซีย
