่ไม่ว่าลูกศิษย์คนนี้จะทำอะไร ความเข้าใจที่เขามีต่อโชคชะตาจะแจ่มแจ้งยิ่งขึ้น
บางทีหากประสบพบเจอเรื่องเช่นนี้อีกสักสองสามครั้ง เขาอาจจะทะลวงเข้าสู่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่าก็เป็นได้
สิ่งที่ไม่มีใครสังเกตคือ ชั่วขณะที่ตราสีดำบนหน้าผากของอันหลินหายไปนั้น
บางอย่างที่อยู่เหนือวัตถุ ไม่อยู่ในกฎเกณฑ์แห่งมรรค หลุดออกจากร่างกายของเขา
ทะลุออกจากแดนมนุษย์ เข้าสู่แดนบรรพกาล
แผ่นดินยังคงเป็นเช่นเดิม สิ่งมีชีวิตในแดนบรรพกาลไม่มีใครสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้
แต่ว่า แผ่นดินเปลี่ยนไปแล้ว คล้ายกับว่าบางสิ่งบางอย่างสมเหตุสมผลมากขึ้น
นอกแดนบรรพกาล อาณาเขตศูนย์กลางที่เต็มไปด้วยปีศาจร้ายทุกหย่อมหญ้า
หญิงร่างคนหางงูลืมตาขึ้น ในดวงตาแฝงเร้นด้วยดาราจักร
จู่ๆ ก้อนหินเจ็ดสีในมือของนางก็ส่องแสงสว่างไสว ขัดเกลาปีศาจร้ายในรัศมีร้อยลี้ให้บริสุทธิ์
“การปะชุนผืนฟ้าเริ่มแล้ว…ท่าทางข้าต้องเร่งมือ”
หญิงสาวขี่เมฆสีรุ้ง เมื่อร่างกะพริบ ก็มุ่งหน้าไปยังที่ซึ่งไกลกว่าแดนบรรพกาล
…
สามวันต่อมา อันหลินฟื้นขึ้น
เขาสัมผัสได้ว่า ร่างกายของตัวเองยังคงสมบูรณ์แข็งแรงเช่นเมื่อก่อน
นักพรตมนุษย์ทั้งหลายเมื่อได้ยินข่าวการฟื้นของอันหลิน ก็เฮโลกันมาเยี่ยมเยียน
ของขวัญเริ่มกองเต็มห้องอันหลินขึ้นเรื่อยๆ
ครั้งนี้ค่อนข้างคล้ายคลึงกับครั้งที่แฟนคลับแห่กันส่งของขวัญมาให้ หลังฟื้นจากเหตุการณ์ระเบิดตัวเองครั้งก่อน
ทว่าครั้งนี้บ้าบิ่นกว่าครั
