เซียนพสุธามิ่งหยวนเป็นอาจารย์วิชาโหราศาสตร์ ดวงชะตาที่เขาทำนายแม่นยำว่าเทพพยากรณ์ผู้แม่นยำแน่นอน
และเป็นเพราะเหตุนี้ พออันหลินได้ยินก็งุนงงทันที
ผ่านไปพักใหญ่ เขาก็ถามด้วยใบหน้าอมทุกข์ว่า “อาจารย์…ข้าถอนตัวได้หรือไม่…”
เซียนพสุธามิ่งหยวนยิ้มบางๆ “บางครั้ง ยิ่งเจ้าหลบหลีกบางอย่างไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ก็จะยิ่งหลบไม่พ้น เส้นวาสนาอันไร้รูปร่าง อาจจะเชื่อมต่อกันได้สำเร็จ เพียงเพราะการหลบหนีของเจ้าก็เป็นได้…”
“อาจารย์มิ่งหยวน พูดภาษาที่ข้าเข้าใจหน่อย” มุมปากของอันหลินกระตุก
“อืม เจ้าถอนตัวไม่ได้ เรื่องนี้ข้ายุ่งไม่ได้” เซียนพสุธามิ่งหยวนตอบสั้นกระชับ
อันหลิน “…”
เซียนพสุธามิ่งหยวนตบบ่าอันหลิน แสดงสีหน้าให้กำลังใจ “เหรียญมีสองด้านเสมอ หลายครั้งที่อันตรายมักจะหมายถึงโอกาส หากมีประสบการณ์ครั้งนี้ ไม่แน่ว่าพวกเจ้าอาจจะเติบโตกว่าเดิมก็ได้!”
“ขอบคุณอาจารย์ที่ชี้นำ!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สภาพจิตใจของอันหลินก็ดีขึ้นมาบ้างแล้ว จึงพูดด้วยสีหน้าซาบซึ้งใจ
เซียนพสุธามิ่งหยวนพยักหน้ายิ้มๆ
อันที่จริงเขาจำนักเรียนอันหลินคนนี้ได้อย่างแม่นยำ คู่หูหนึ่งคนหนึ่งสุนัข ต่อต้านโชคชะตาอย่างอาจหาญ จนบัดนี้ยังคงติดตา ทำให้เขาเข้าใจโชคชะตาลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงชื่นชมชายหนุ่มที่มักจะทำเรื่องเหนือความคาดหมายคนนี้อย่างยิ่ง…
บางทีในการเดินทางครั้งนี้ชายหนุ่มคนนี้อาจได้ประโยชน์ยิ่งกว่าเดิมก็ได้…
…
วันต่อมา เ