มื่อสวีเสี่ยวหลานกับเซวียนหยวนเฉิงกลับมาแล้ว
อันหลิน เซียนพสุธาเยว่อิ่ง เซียนพสุธามิ่งหยวน สวีเสี่ยวหลานและเซวียนหยวนเฉิง ก็มุ่งหน้าไปที่บ่อน้ำโบราณแห่งทิเบต
ภารกิจนี้เป็นปฏิบัติการเดี่ยวของสรวงสวรรค์ เถียนหลิงหลิงกับตงฟางเสวี่ยจึงไม่ได้ตามไป
อันหลินถือรูปถ่ายของหลินอี้ที่เถียนหลิงหลิงให้มา สัญญาว่าหากเจอหลินอี้ และหลินอี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เขาจะต้องหาทางช่วยหลินอี้ให้พ้นจากอันตรายแน่นอน
ต่อมา อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานก็กระโดดขึ้นไปอยู่บนตำราของเซียนพสุธาเยว่อิ่ง จากนั้นเหาะไปที่ทิเบต
เซวียนหยวนเฉิงกับเซียนพสุธามิ่งหยวนขี่กระบี่ เหินเวหาตามหลังมาติดๆ
ทิเบตอยู่สูงเหนือระดับน้ำทะเลร่วมสี่พันกว่าเมตร มีสมญานามว่าหลังคาโลก
แต่จุดหมายปลายทางของพวกเขาคือบ่อน้ำโบราณ ซ่อนตัวอยู่ในภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเลหกพันเมตร
หลังผ่านมาแล้วหนึ่งชั่วโมง สิ่งที่พวกอันหลินเห็นคือ ภูเขาหิมะที่ทอดตัวยาวเหยียด
เมื่อระดับความสูงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โทนสีท้องฟ้าก็เริ่มปลอดโปร่งสดใส
ด้านบนมีพืชพรรณและสัตว์บางตา มีเพียงแต่เศษก้อนหินและธารน้ำแข็ง
“จุดหมายอยู่ข้างหน้านี้แล้ว!”
เซียนพสุธาเยว่อิ่งบังคับตำราให้ร่อนลงช้าๆ จากนั้นก็โพล่งขึ้นมา
อันหลินทอดมองออกไป เห็นบ่อน้ำบ่อหนึ่ง
เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมบ่อน้ำบ่อนี้ถึงชื่อบ่อหยกโบราณ เมื่อทอดสายตามองไป มันเหมือนหยกมรกตโบราณ เกลี้ยงเกลาและโปร่งใส มีลวดลายดุจระลอกคลื่น
แ
