ม้บริเวณโดยรอบจะเย็นยะเยือก แต่น้ำบ่อนี้กลับดูนุ่มนวลอบอุ่น ชวนให้เกิดความรู้สึกอิ่มเอม
หากไม่ใช่เพราะลักษณะทางภูมิศาสตร์สูงชันและขรุขระ สัญจรไม่สะดวก ที่นี่อาจจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเลื่องชื่อก็ได้
ตอนนี้มีนักพรตมนุษย์หลายคนอยู่ละแวกบ่อน้ำโบราณ พวกเขาเป็นนักพรตที่เดินทางมาเพื่อตรวจสอบน้ำบ่อนี้
เมื่อพวกเขาเห็นพวกเซียนพสุธาเยว่อิ่งลอยลงมาจากฟ้า ใบหน้าก็ฉายความนับถือยำเกรง
นักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขึ้นไป นับว่าเป็นกลุ่มคนขั้นสุดยอดของโลกแล้ว
พวกเขาเดินทางมาที่นี่ นักพรตที่เหลือย่อมไม่กล้าไปรบกวนแน่นอน
“หึ ที่นี่มีพลังขอบเขตของนักพรตระดับแปลงจิตหลงเหลืออยู่ ท่าทางพวกเขาจะเคยมาที่นี่หนหนึ่งแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่ได้อะไรเลย” เซียนพสุธาพลิกตำราโบราณ หรี่ตาพูดด้วยรอยยิ้ม
ขอบเขตที่นางพูด เป็นขอบเขตส่วนตัวที่นักพรตระดับแปลงจิตสร้างขึ้นด้วยการผสานการหยั่งรู้ของตัวเอง เป็นหนึ่งในลักษณะของนักพรตระดับแปลงจิต
อันหลินมองเซียนพสุธาเยว่อิ่งที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม รู้แล้วว่าต่อไปจะเป็นช่วงเวลาแสดงฝีมือของนางแล้ว
เป็นอย่างที่คาด เซียนพสุธาเยว่อิ่งพูดต่อว่า
“ที่นี่ หากไม่มีวิชาลับ จะไม่มีทางพบความลึกลับของมัน แสงสะท้อนบนผิวน้ำ ผสานความจริงและจินตนาการ…พวกเจ้าทุกคนมานี่ มายืนกับข้า”
เซียนพสุธาเยว่อิ่งกวักมือเรียกพวกอันหลิน
พวกเขาฉงนสนเท่ห์ แม้แต่เซียนพสุธามิ่งหยวนเองก็งุนงง
แต่พวกเขาก็เ
