สุดท้าย อันหลินก็ยอมศิโรราบให้กับอิทธิพลชั่วร้าย
บิ๊กบอสระดับแปลงจิตสี่คนเอาแต่วิงวอนร้องขอ คงปล่อยให้เป็นเช่นนี้ตลอดไปไม่ได้
เมื่อเห็นเข็มฉีดทิ่มลงในแขน เขาก็ปวดใจขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นเลือดสีแดงสดค่อยๆ ไหลเข้าไปในกระบอกฉีดยา เขารู้สึกหายใจลำบาก จึงรีบเบือนหน้าหนีไม่มองมันอีก
เมื่อดูดเลือดเสร็จแล้ว เจ้าสำนักทั้งสี่ก็เริ่มทำการวิจัยทันที
พวกเขาใช้ค่ายกลตรวจสอบโครงสร้างของเลือด ใช้พลังเซียนตรวจสอบลักษณะพิเศษของเลือด และใช้สัตว์ทำการทดลองร่วมด้วย
ยิ่งพวกเขาตรวจสอบมากเท่าใด ก็ยิ่งงุนงงและหน้านิ่วคิ้วขมวดมากเท่านั้น
เพราะเลือดของเขา…
ปกติมากเหลือเกิน!
แม้แต่สัตว์ที่ดื่มเลือดอันหลินเข้าไป ก็กระปรี้กระเปร่าเช่นกัน!
“นี่เป็นเลือดของเจ้าแห่งพิษจริงเหรอ ฉันสงสัยว่าเป็นเลือดปลอม”
ปรมาจารย์จางเจ้าสำนักหลงหู่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก
“หรือเราจะดูดอีกกระบอกดีไหม” นักพรตโหยวมู่เจ้าสำนักซ่างชิงแนะนำ
อันหลินจะแจ้งตำรวจแล้ว
ดูดอีกกระบอกงั้นเหรอ
คนพวกนี้น่ากลัวกว่าผีดูดเลือดเสียอีก!
“พวกนายทำให้เจ้าแห่งพิษกลัวแล้ว” นักพรตซวีอวิ๋นแห่งสำนักอู่ตังโบกมือเป็นพัลวัน สีหน้าอ่อนโยนมีเมตตา “เลือดนี่ไม่เป็นพิษภัยต่อสิ่งมีชีวิตทั่วไป เกรงว่าในเลือดจะมีพลังลึกลับแฝงเร้นอยู่ เป็นพิษร้ายแรงเฉพาะกับเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด”
ต่อมา เขาก็มองอันหลิน ใบหน้าเจือความเว้าวอน “สหายเจ้าแห่งพิษ ฉันมีเรื่องอยากขอร้อง…”
อันหลินหวั่นวิตก
