ตมนุษย์ใช้คมกระบี่ที่เปื้อนเลือดอันหลิน ต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด
สุดท้าย บิ๊กบอสแห่งวงการบำเพ็ญเซียนทั้งสี่ก็กลับไปด้วยความซาบซึ้งและความพอใจ เริ่มสาละวนอยู่กับการตระเตรียมสงครามครั้งต่อไป
แต่อันหลินกลับนอนแอ้งแม้งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียงประหนึ่งปลาเค็มตัวหนึ่ง
เขาในตอนนี้ ไม่สามารถใช้คำว่าร่างกายว่างเปล่ามานิยามแล้ว แต่เป็นร่างกายแห้งเหือดแล้ว!
โลกช่างน่ากลัว อยากกลับสรวงสวรรค์จังเลย…
เซวียนหยวนเฉิงยังเฮฮาอยู่ใต้ทะเล
สวีเสี่ยวหลานสนุกสนานอยู่บนท้องฟ้า
ก่อนเซียนกระบี่ชิงเหอกลับไป ให้ยาอายุวัฒนะมากมายกับอันหลิน ถึงเป็นสิ่งตอบแทนที่ช่วยเหลือเขา
อันหลินมองเม็ดยาเหล่านี้
มีทั้งสรรพคุณบำรุงพลังปราณฉุกเฉิน เพิ่มอานุภาพพลังเซียนในเวลาอันสั้น ทำให้จิตใจสงบ เพิ่มความแข็งแกร่ง เสริมแคลเซียม…แต่ไม่มียาบำรุงเลือดเลย!
“เหนื่อยกับการมีชีวิตเหลือเกิน”
อันหลินนอนคร่ำครวญอยู่บนเตียง
สงครามต่อไปของนักพรตมนุษย์ ไม่เกี่ยวข้องกับเขาแล้ว สรวงสวรรค์น่าจะส่งเซียนพสุธามาจัดการ
เพราะเซียนพสุธามีพลังแก่กล้า การข้ามมิติผ่านประตูสวรรค์ทักษิณจะทำให้มิติสั่นคลอน ฉะนั้นจำต้องใช้เวลาเตรียมตัวหลายวัน
อันหลินลองคำนวณเวลาคร่าวๆ คงอีกวันสองวัน ก็จะได้เจอเซียนพสุธาจากสรวงสวรรค์แล้ว
เขาเปิดมือถือดูบทสนทนาในกลุ่มนักพรต ทุกคนต่างก็กำลังถกกันเรื่องบ่อน้ำโบราณในทิเบต
ว่ากันว่าเมื่อคืน ในบริเวณบ่อน้ำโบราณแห่งทิเบต เกิดป
