ขาแสยะยิ้ม แม้ลำแสงจะรวดเร็ว แต่อานุภาพไม่รุนแรงมากนัก
กระบวนท่าแบบนี้ ต่อให้ถูกเซียนกระบี่ฟันเข้าอย่างจังแล้วอย่างไร
ด้วยพลังฟื้นฟูอันแข็งแกร่งของเขา บาดแผลต้องสมานกันในชั่ววินาทีแน่นอน
กระบี่เฉือนแผ่นหลังของผีดูดเลือดหนุ่มจนเกิดรอยแผล
เซียนกระบี่ไม่ตามแล้ว หลังเขาพยายามเร่งความเร็ว ก็หมดเรี่ยวแรงจะไล่ตามเจ้าแห่งผีดูดเลือดแล้ว ทำได้เพียงคาดหวังกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น…
ผีดูดเลือดหนุ่มเห็นตัวเองหลุดพ้นจากการไล่ล่าของสองคนนั้นแล้ว ก็ประกาศกร้าวว่า “พวกเจ้าคอยดูเถอะ สักวันข้าจะกลับมา ดูดเลือดพวกเจ้าให้หมดตัว!”
เมื่อพูดจบ ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังแว่วมา
“อ๊าก…” ผีดูดเลือดหนุ่มกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ราวกับว่าเลือดทั้งตัวของเขาเริ่มแปรสภาพ พลังชีวิตกำลังถูกพรากไปอย่างต่อเนื่อง
“เจ้าทำอะไรข้า!”
ผีดูดเลือดหนุ่มหันกลับมามองเซียนกระบี่ชิงเหอ ตะโกนลั่นด้วยความหวาดผวา
เซียนกระบี่ชิงเหอยิ้งบางๆ ยกกระบี่ขึ้น แววตาฉายความกระหยิ่มใจ
“นี่เป็นคมกระบี่ที่อาบพิษร้ายแรง…”
ปากของผีดูดเลือดหนุ่มกระตุก จ้องเซียนกระบี่ชิงเหอไม่วางตา สุดท้ายน้ำลายก็ฟูมปาก ร่วงหล่นลงพื้น…
เซียนจิ้งจอกแดงขี่เปลวไฟเหาะมาอยู่ตรงหน้าเซียนกระบี่ชิงเหอ ใบหน้างามออกอาการแปลกใจ
จากนั้น เธอก็ชี้ไปที่กระบี่ในมือของเซียนกระบี่ชิงเหอด้วยความงุนงง เอียงหัวเล็กน้อย
เซียนกระบี่ชิงเหอกระตุกยิ้ม ชี้อันหลินที่นั่งหมดแรงอยู่บนพื้น เพราะเสียเลือดม
