ิ่งนัก
“แหะๆ พี่คนสวย เห็นแก่ที่ผมชอบพี่ขนาดนี้ ปล่อยผมไปเถอะ” อันหลินพูดจาเหลวไหล แต่ในใจกลับคิดหาทางรอดจากเงื้อมมือมาร
“ไม่ได้หรอกนะ…ตอนนี้พี่สาวคนนี้บาดเจ็บสาหัส จำต้องให้เจ้าช่วยข้า…จะบอกความลับอะไรให้นะ เพียงแค่ข้าดูดเลือดของเจ้าจนหมด จะฟื้นฟูพลังได้ทันตา กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง”
ขณะที่พูด เธอก็อ้าปาก เป่าลมรดต้นคออันหลิน
เมื่ออันหลินถูกเป่าลมใส่ก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว
กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยออกมาจากปากของเธอ ทำให้เขารู้สึกเย็นเยียบ
ให้ตายสิ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เขาจะถูกดูดเลือดจนเป็นมนุษย์ตากแห้งแหงๆ!
เขามองไปทางเซียนกระบี่ชิงเหอ กลับพบว่าอีกฝ่ายก็ทำได้แค่ร้อนรนใจอยู่ตรงนั้น
เพราะเขากลายเป็นตัวประกันไปเสียแล้ว หากเซียนกระบี่หุนหันพลันแล่น เป็นไปได้สูงมากว่าแม้แต่ตัวเขาเองก็จะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย
บัดซบ! จะเป็นแบบนี้ไม่ได้!
อันหลินจนตรอกแล้ว ลอบกระตุ้นวิชาเรียกฟ้าที่เตรียมพร้อมไว้นานแล้วอีกครั้ง
สายฟ้าฟาดลงมาจากเวหา!
เพียงแต่ว่า ครั้งนี้ผีดูดเลือดสาวรู้ตัวนานแล้ว กำแพงเลือดก่อตัว ขวางเหนือศีรษะในพริบตา
ครืน! สายฟ้าระเบิด กำแพงเลือดถูกฟ้าผ่าจนไหม้เกรียม แต่ไม่สะเทือนผีดูดเลือดสาวตนนั้นเลย
“นักพรตน้อย เจ้าใจร้อนอยากปล่อยกระแสไฟกับพี่สาวขนาดนี้เชียวหรือ ได้เลย เจ้าทนไม่ไหวแล้ว พี่สาวเองก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน นับแต่นี้ไปเจ้าจะกลายเป็นหุ่นเลือดของข้า”
เสียงอ่อนหวานเย้ายวนดังขึ้น อัน
