ดนมนุษย์แทบจะแยกตัวออกจากสรวงสวรรค์แล้ว ติดต่อกันน้อยนัก แต่หน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศกลับติดต่อกับสรวงสวรรค์โดยตรง
อันหลินเป็นคนของสรวงสวรรค์ ปล่อยให้พ่อไปอยู่ในหน่วยบำเพ็ญเซียนของประเทศ รับประกันความปลอดภัยได้มากกว่า
“ฮัลโหล อันหลิน เจอพ่อนายหรือยัง” ปลายสายเป็นเสียงอิดโรยของหวงซานซาน
“อืม ขอบใจเธอมาก ตอนนี้ฉันเจอพ่อแล้ว คืออย่างนี้ ฉันอยากให้พ่อไปบำเพ็ญเพียรในหน่วยบำเพ็ญเซียนของพวกเธอ ได้หรือเปล่า” อันหลินถามอย่างกังวล
หน่วยบำเพ็ญเซียนทั่วไปล้วนมีอาจารย์เฉพาะทาง แต่นักเรียนอายุมากอย่างพ่อเขา หากว่าต้องสอน ต้องมีอุปสรรคมากมายแน่นอน ไม่แน่ว่าอาจจะต้องขอคำแนะนำจากอาจารย์เหล่านั้นอีก
คาดไม่ถึงว่าหวงซานซานจะตอบทันควันว่า “ไม่มีปัญหา จะมาเมื่อไร ฉันจะส่งคนไปรับพ่อนาย”
อันหลินได้ฟังก็ดีใจ “พรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ฉันกับพ่อจะไปรอพวกเธอที่เมืองซานเฉิง”
“ได้ แล้วจะติดต่อนาย” คำตอบของหวงซานซานยังคงสั้นกระชับเช่นเคย
อันหลินกำลังจะวางสาย เสียงของเธอดังเล็ดลอดออกมาอีกครั้ง “เดี๋ยว!”
“อืม ว่าไง” อันหลินแปลกใจ
“จู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่า หากให้พ่อของนายมาบำเพ็ญเพียรที่นี่ ถ้าเป็นการเรียนบำเพ็ญเซียนทั่วไป จะไม่มีค่าใช้จ่าย แต่นอกเหนือจากนี้ ยังมีการสอนระดับอื่นอีก” หวงซานซานกล่าว
“มีแบบนี้ด้วยเหรอ ลองว่ามาสิ” อันหลินไม่คิดว่าการบำเพ็ญเซียนของพวกเธอจะแบ่งระดับด้วย
หวงซานซานกล่าวว่า “การเรียนบำเพ็
