ลำดับต่อไปเรามาร่วมชมเพลง ‘พระคัมภีร์เต้าจ้าง’ ด้วยกันดีกว่าค่ะ!”
เมื่ออันหมิงชวนได้ยินข่าวนี้ มือที่คีบบะหมี่ก็สั่นระริก
เขาเงยหน้าขึ้น จดจ้องทีวีไม่วางตา
ภาพตัดไปที่เวทีคอนเสิร์ต ใบหน้าอันคุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
อันหมิงชวนเบิกตากว้างจนเกิดรอยย่นบนหน้าผาก ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้น
แรกเริ่มอันหลินร้องอะแคปเปลลา เสียงที่ไพเราะดังลอดผ่านทีวีออกมา
เสียงใสที่เจือความแหบพร่า ลอยล่องไปทั่วทั้งห้องพร้อมกับทำนองอันงดงาม
หากไม่ได้ฟังเพลงนี้ในคอนเสิร์ต จะมีความสุนทรียลดน้อยลง
แต่เพลงนี้ แค่เพียงทำนอง ก็เป็นของชั้นสูงยิ่งแล้ว
ด้วยเหตุนี้หลังสื่อได้เผยแพร่บนโลกอินเตอร์เน็ตแล้ว ก็กลายเป็นกระแสฮิตโด่งดังถล่มทลาย
บะหมี่ที่เพิ่งต้มเสร็จ ยังคงมีไอร้อนลอยขึ้นมา
ภายในห้องไม่มีเสียงสูดบะหมี่ เหลือเพียงเสียงร้องของอันหลินเท่านั้น
บะหมี่ที่คาอยู่ระหว่างตะเกียบของอันหมิงชวน เย็นชืดเสียแล้ว แต่เขาไม่รู้สึกตัว
ไม่รู้ว่าจมดิ่งอยู่ในบทเพลงหรือร่างที่คุ้นเคยนั่น
สุดท้าย อันหลินกับสาวสวยที่ดีดกู่ฉินในทีวีก็จับมือกัน
โค้งตัวคำนับผู้ชม ค่อยๆ ลงจากเวทีช้าๆ ท่ามกลางเสียงปรบมือดังเกรียวกราว
ภาพในทีวีตัดมาที่พิธีกรอีกครั้ง เริ่มวิจารณ์บทเพลงรวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
อันหมิงชวนตื่นจากภวังค์ เขาหยิบมือถือขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ต่อสายหาเบอร์โทรศัพท์ที่คุ้นเคยอีกครั้ง
“ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ…”
…
เข
