องฉัน โอเค ขอบใจมาก”
เขาวางสายแล้วสูดหายใจเข้าลึก เดินทอดน่องอย่างไร้จุดหมายบนถนน
แสงแดดร้อนระอุยิ่งนัก สาดส่องไปทั่วหล้า
แต่เขากลับไม่แยแสแม้แต่นิด ในหัวคิดถึงแต่เรื่องราวของผู้เป็นพ่อ
บอกตามตรง เขาคิดไม่ถึงเลยว่า พ่อเขาจะชดใช้หนี้จนหมดแล้ว
มันทำให้เขารู้สึกสับสนอย่างมาก ความเกลียดชังลดน้อยลงโดยไม่รู้ตัว กลับมีความห่วงใยและดีใจเพิ่มพูนขึ้นมา
ปลาเค็มอย่างพ่อสารเลวได้ดิบได้ดีแล้วงั้นเหรอ
…
ผ่านไปสองชั่วโมง หวงซานซานก็ติดต่อมา พร้อมกับข้อมูลที่ละเอียดยิบ
ที่พ่อเขาใช้หนี้สี่ล้านกว่าจนหมดนั้น เป็นเพราะขอหยิบยืมเงินมาจากเพื่อน
มีเพื่อนที่สนิทที่สุดคนหนึ่งให้เขายืมร่วมหลักล้าน
คนที่เหลือก็ให้เขายืมเล็กยืมน้อย จึงรวบรวมมาได้สี่ล้านกว่าหยวน
โชคดีที่ปกติพ่อเขาเป็นคนใจใหญ่ ช่วยเพื่อนไว้ไม่น้อยเลย ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางหาเงินเยอะขนาดนั้นได้ในเวลาอันสั้นหรอก
ตอนนี้เขาเป็นรองผู้จัดการโครงการเขตที่อยู่อาศัยของบริษัทก่อสร้างหลานไห่
กลางวันเข้าไซต์งาน กลางคืนรับงานที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเพื่อหาเงินมาใช้หนี้
เมื่ออันหลินได้ยินข้อมูลเหล่านี้ ก็รีบจดที่อยู่แล้วมุ่งหน้าไปทันที
ช่วงเวลายามพลบค่ำ ความร้อนจางหาย อุณหภูมิเริ่มลดลง
ไซต์งานค่อนข้างห่างจากตัวเมือง พ่อของเขาพักอยู่ในบ้านพักชั่วคราวของไซต์งาน
ภายในบ้านชั่วคราวยี่สิบกว่าตารางเมตร แม้จะเต็มไปด้วยข้าวของมากมาย
กลับถูกเขาจัดแจงอย่างมีระเบียบ ไม่
