เมื่อได้ยินคำถามของอันหลิน ใบหน้าของเถียนหลิงหลิงก็ฉายความลำบากใจ
“เป็นอะไรไป ไม่ได้เหรอ” อันหลินถามอย่างกังวลใจ
เถียนหลิงหลิงไม่ตอบ แต่พูดขึ้นมาว่า “อันที่จริง…ตงฟางเสวี่ยคนนี้ นายรู้จักอยู่แล้ว…”
“ฉันรู้จักงั้นเหรอ!” อันหลินได้ฟังก็ตกใจ
เถียนหลิงหลิงยิ้มอย่างมีเลศนัย “ตงฟางเสวี่ยก็คือเซียนหญิงจิ้งซินในกลุ่มนั่นแหละ!”
“เซียนหญิงจิ้งซิน…”
อันหลินได้ฟังก็เบิกตากว้าง เหตุการณ์ต่างๆ ผุดขึ้นในสมองของเขา
เซียนหญิงจิ้งซินปรากฎตัวครั้งแรกในกลุ่ม ตกใจกับความเร็วในการเลื่อนขั้นอันน่ากลัวของเขาจนเกิดความสงสัยในชีวิต จากนั้นก็อาเจียนเป็นเลือดเป็นลมหมดสติไป…
เซียนหญิงจิ้งซินปรากฎตัวครั้งที่สองในกลุ่ม เมื่อโผล่มาก็วิงวอนขอร้องเขา อยากเข้าร่วมภารกิจล้อมสังหารราชามารในครั้งนี้
แต่เพราะได้นักพรตกายแห่งมรรคขั้นสิบครบแล้ว เขาจึงปฏิเสธเธอไปอย่างสมเหตุสมผล…
“นี่มัน…” อันหลินมึนงง
ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าเขาจะพูดออกมาว่า “เวรกรรมแท้ๆ…”
ตอนแรกมีความสัมพันธ์เป็นเพื่อนร่วมกลุ่มกัน เขาอาจจะได้ลายเซ็นก็ได้
แต่ว่า อันหลินกลับทำร้ายเธอโดยไม่ได้ตั้งใจครั้งแล้วครั้งเล่า ไปขอลายเซ็นเธอตอนนี้ เธอจะให้เหรอ
อาจจะตบหน้าแทนล่ะมั้ง…
สวรรค์เคยปราณีใครบ้าง!
อันหลินหน้าซีดเซียว นอนแอ้งแม้งอยู่บนเก้าอี้
เถียนหลิงหลิงเองก็สังเกตเห็นความสัมพันธ์นี้เช่นกัน ถึงได้ทำหน้าลำบากใจ ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
“อันที่จริง…อยากได้ลายเ
