อตก ไม่ได้เปรียบอะไรเลยสักนิด
เรื่องที่ศิษย์พี่ทำไม่ได้ เขาถึงได้ยกภารกิจอันใหญ่หลวงให้ศิษย์น้องคนนี้
บอกตามตรง หากไม่ใช่เพราะค่าตอบแทนที่ศิษย์พี่ให้มันสูงลิ่วละก็ อันหลินไม่อยากแตะต้องภารกิจเลยจริงๆ
เอ๊ะ ใช้สถานะไม่ได้ หรือต้องใช้กำลังให้เธอยอมจำนน
แม้แตงที่ฝืนเด็ดจากต้นจะไม่หวาน[2] แต่เติมน้ำตาลได้นี่นา…
ไม่ได้ ไม่ได้!
อันหลินส่ายหน้าเป็นพัลวัน คิดในใจว่าทำไมตัวเองถึงได้มีความคิดต่ำช้าแบบนี้
ทำแบบนี้รู้สึกละอายใจไม่พอ ความหมายของลายเซ็นที่ศิษย์พี่ได้ไปก็ไม่เหมือนเดิม
“ทำยังไงดี…”
อันหลินนั่งพิงเก้าอี้ ทอดถอนหายใจ
“เป็นอะไรไป” เสียงสดใสดังขึ้นข้างหู
เถียนหลิงหลิงชะโงกหน้าอ่อนเยาว์เข้ามาใกล้หน้าของอันหลิน จ้องใบสั่งซื้อสินค้าในมือเขาอย่างแปลกใจ
เมื่อครู่เธอใช้วีแชทติดต่อกับเหล่านักพรตหญิงเพื่อขอรูปถ่ายโดยตรงอยู่ข้างๆ นี่เอง
ตอนนี้เมื่อได้ยินอันหลินถอนหายใจ เธอก็รีบวิ่งเข้ามา ดูว่ายังมีอะไรที่เธอสามารถช่วยได้ เพื่อให้ได้หินวิญญาณเพิ่มขึ้น…
“หา อยากได้ลายเซ็นของพี่ตงฟางเหรอ” พอเถียนหลิงหลิงเห็นใบสั่งซื้อของอันหลิน ก็ทำหน้าแปลกพิลึก
อันหลินได้ยินเธอเรียกตงฟางเสวี่ยว่าพี่ตงฟาง ก็รู้แล้วว่าได้เรื่อง จึงถามอย่างตื่นเต้นว่า
“เธอรู้จักตงฟางเสวี่ยด้วยเหรอ งั้นมีวิธีขอลายเซ็นจากเธอหรือเปล่า” …………………
