“คือว่า…สหายทั้งหลาย พวกเราลองคิดหาวิธีอื่นก่อนดีไหม”
อันหลินจะร้องไห้อยู่รอมร่อแล้ว เขาเกิดความคิดชั่ววูบอยากบีบคอเสี่ยวหง
ทุกคนได้ยินก็ส่ายหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน แววตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
“จนถึงตอนนี้ นี่เป็นวิธีเดียวที่ทำได้แล้ว” นักพรตทั่นอวิ๋นพูดเอื่อยๆ
“อันหลิน พวกเราเชื่อว่าคุณทำได้!” บนใบหน้าสวยงามเกลี้ยงเกลาของเซียนหญิงเมิ่งอินขึ้นสีแดงจางๆ พูดด้วยเสียงที่น่าฟังอย่างยิ่ง
“มันเกี่ยวข้องกับแผนการของจักรพรรดิปีศาจ…สันติภาพของโลก ต้องพึ่งนายแล้วล่ะ!” เซียนกระบี่ชิงเหอพูดอย่างนอบน้อม
“แต่ว่า…”
หลังอันหลินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ดวงตาก็เป็นประกาย นึกถึงเหตุผลที่ดีมากประการหนึ่งในการบอกปัด “เราหารูปหญิงงามในอินเตอร์เน็ตได้นี่นา”
เสี่ยวหงได้ฟังก็ส่ายหน้าหวือ “นายท่าน ภาพลวงตาพลังวิเศษของข้า ต้องใช้สิ่งมีชีวิตตัวเป็นๆ เป็นต้นแบบเท่านั้นถึงจะสร้างจินตนาการได้”
อันหลินยังไม่ยอมถอดใจ “แต่ข้าไม่มีชุดผู้หญิงที่พอดีตัวเลย!”
เขาเพิ่งพูดจบ นอกจากเถียนหลิงหลิงแล้ว นักพรตหญิงสูงระหงหลายคนก็พากันหยิบชุดผู้หญิงรูปแบบต่างๆ ออกมา ยื่นมาตรงหน้าเขากันระนาว
ความรวดเร็วนี้ ช่างน่าตกตะลึง!
สวีเสี่ยวหลานถึงขั้นหยิบชุดออกมาสามตู้เสื้อผ้าจากแหวนมิติ แสดงท่าทางเหมือนให้เลือกได้ตามใจชอบ!
หวงซานซานหยิบชุดว่ายน้ำออกมา!
ชุดว่ายน้ำที่ค่อนข้างวาบหวิว…
ชุดว่ายน้ำบ้าบออะไรกัน!
อันหลินโมโหจนจะเป็นหอบหืดแล้ว เมื
