หาร ความคิดของเขาชัดเจนยิ่งนัก คนคนนี้ไม่ได้แค่จะขวางเขาเพียงอย่างเดียว แต่ยังคิดจะจับเป็นเขาอีกด้วย
ในการต่อสู้ทั่วไป การจับเป็นนั้นยากลำบากกว่าการจับตาย
เพราะการจับตายเพียงแค่ระเบิดพลังทั้งหมดสังหารเจ้าให้เหี้ยนข้ารอดเป็นพอ แต่การจับเป็นจำต้องรักษาระดับพลัง ภายใต้สถานการณ์คมดาบมากเหลือ[1]จึงจะบรรลุผล
แม้ฝันราชาอำมหิตก็คิดไม่ถึงว่า เขาจะมีวันที่ถูกนักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นต้นจับเป็น
ซิ่ว!
ภายในค่ายกลกระบี่ ลำแสงสีขาวเส้นหนึ่งพุ่งผ่านไป
ราชาปีศาจอำมหิตถูกลำแสงกระบี่เข้าประชิดให้ล่าถอยอีกครั้ง หน้าอกมีรอยกระบี่เพิ่มมา
เนื้อตัวของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดสีดำเปรอะเปื้อนไปทั่วทุกอณูของผิวหนัง
แต่เซวียนหยวนเฉิงยังคงสง่างาม ไม่มีมลทินเช่นเดิม
“นี่เป็นครั้งที่สามสิบห้าแล้ว ยังจะทำต่ออีกหรือ” เซวียนหยวนเฉิงมองแผลทั้งหมดสามสิบห้ารอยของราชาปีศาจอำมหิต พูดอย่างไม่ยี่หระ
“ข้าจะฟันเจ้าให้ตาย!” ราชาปีศาจอำมหิตลุแก่โทสะ หิ้วกระบี่กระโจนออกไปหาเซวียนหยวนเฉิง ตวัดปล่อยลำแสงกระบี่ที่มีรังสีอำมหิตอย่างเต็มเปี่ยม
เซวียนหยวนเฉิงก็วาดกระบี่ปล่อยลำแสงออกมาเช่นกัน ลำแสงทั้งสองเส้นปะทะกัน เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พลังม้วนตัวไปทุกสารทิศ ก่อตัวเป็นพายุหมุน พัดกระหน่ำพาต้นไม้บนผิวดินหลุดลอยขึ้นมาทั้งราก
ราชาปีศาจอำมหิตยังไม่ทันได้โจมตีครั้งที่สอง ลำแสงเส้นหนึ่งก็พุ่งมาดุจฟ้าแลบ เฉือนตัวเขาจนเลือดกระเซ็นอีก
