เมื่อได้ยินคำพูดของราชาปีศาจอำมหิต ราชาปีศาจทั้งหลายก็ตกใจ
นั่นสิ แผนการของพวกเขามีแค่จักรพรรดิปีศาจกับราชาปีศาจทั้งหกเท่านั้นที่รู้ นักพรตพวกนี้รู้ได้อย่างไร
เว้นเสียแต่ว่า…มีหนอนบ่อนไส้ในหมู่พวกเขา!
ราชาปีศาจทั้งสี่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
สุดท้าย พวกเขาก็พากันจับจ้องที่ราชาปีศาจปัญญาเป็นตาเดียว
ราชาปีศาจปัญญาพรั่นใจ “พวกเจ้ามองข้าทำไม”
ราชาปีศาจโทสะฮึดฮัดในลำคอ “ก่อนออกปฏิบัติการครั้งนี้ ราชาปีศาจทั้งห้าคนล้วนอยู่กับจักรพรรดิปีศาจ มีแต่เจ้าที่ออกไปทำภารกิจ ‘วางเหยื่อล่อ’ หากถามว่าผู้ใดเป็นไส้ศึก ก็มีแต่เจ้าที่มีโอกาส!”
ราชาปีศาจอนยะเบิกตากว้าง ตะคอกเสียงดังว่า “ปัญญา เจ้ามีอะไรจะพูดอีกไหม!”
“พวกเจ้าสงสัยข้างั้นหรือ! ข้าทำภารกิจครั้งนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ข้าไม่ละอายใจต่อจักรพรรดิปีศาจ ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด!” ราชาปีศาจปัญญาตวาดเสียงเกรี้ยว
ชั่วชีวิตนี้เขากระทำการอย่างเที่ยงธรรมซื่อตรง ไม่คิดว่าจะถูกราชาปีศาจตนอื่นสงสัย จะสะกดกลั้นอารมณ์ได้อย่างไร
นักพรตทั้งหลายสัมผัสได้ว่าเกิดความขัดแย้งภายในหมู่ราชาปีศาจ จึงไม่รีบร้อนบุกจู่โจม
เมื่ออันหลินได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ดวงตาก็เป็นประกายวาบ โพล่งออกมาเสียงดังว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับราชาปีศาจปัญญา ราชาปีศาจนิรนามอีกตนต่างหากที่บอกแผนการของพวกเจ้าให้พวกเรารู้!”
ราชาปีศาจปัญญาได้ฟังก็ดีใจ ไม่คิดว่านักพรตคนนี้จะออกหน้าปกป้องเขา จึงพูดอย่างซาบซึ้งใ
