้ามายังลานพักหลังหนึ่งในหอฮุ่ยปิน
“ซูเฉิน เจ้ามาทำอะไรในเมืองหลวงต้าหลิน? ระยะนี้ที่นี่คุมเข้มยิ่งนัก พวกคนจากแคว้นต้าหลี่กำลังถูกตามล่าตัว เจ้ากำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวง!”
หลินลั่วเว่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง
“ข้ามาเพื่อสังหารจักรพรรดิต้าหลิน!”
คำพูดของซูเฉินทำให้หลินลั่วเว่ยถึงกับตกตะลึง!
“อะไรนะ?!”
นางมองซูเฉินตาค้าง หากนางไม่รู้จักเขาดี คงคิดว่าเขาสติฟั่นเฟือนไปแล้ว
คิดจะสังหารจักรพรรดิหลินหรือ?
แค่ตัวเขาคนเดียวที่อยู่เพียงขอบเขตขุนนางยุทธ์…
เดี๋ยวก่อนซูเฉิน…ทะลวงถึงขอบเขตขุนนางยุทธ์แล้วหรือ?!
“ว่าแต่ เจ้ามาที่นี่ทำไม?”
ซูเฉินถามกลับบ้างด้วยความอยากรู้ โดยไม่สนใจสายตาตกตะลึงของนางแม้แต่น้อย
ครั้งสุดท้ายที่เขาเจอหลินลั่วเว่ยคือในแดนลับเขาหว่อหลง ตอนที่หลินลั่วเว่ยกับหยวนฮ่าวหรันช่วยสกัดขุนพลราชายุทธ์สามคนจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าให้เขา
“ในแดนลับเขาหว่อหลง ตอนที่หยวนฮ่าวหรันกับข้าสกัดพวกขุนพลยุทธ์ไว้ ทันใดนั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น…”
หลินลั่วเว่ยระงับความอยากรู้ชั่วครู่ก่อนจะเริ่มเล่า
ขุนพลราชายุทธ์ทั้งสามจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า เหมือนจะเป็นดั่งนักรบพลีชีพ ทั้งเลือดเย็นและไม่
