วนเฉิงมา
ทั้งห้าคนรวมตัวกันข้างๆ โต๊ะ กำลังเพ่งพินิจใยแมงมุมกระจุกใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะ
“ใช่ ใยแมงมุมกระจุกนี้เป็นใยแมงมุมราชาหิมะจริง สามารถอิงอาศัยร่างของภูตผี ดูดพลังชีวิตของมนุษย์ผ่านภูตผีได้” หวงซานซานเขี่ยใยแมงมุมพลางพูดอย่างมั่นใจ
“ใยแมงมุมราชาหิมะจะมีเฉพาะในแมงมุมราชามารร้อยเนตร มันเป็นมารยักษ์ที่มีหมายนำจับในแดนบำเพ็ญเซียนมาเนิ่นนานแล้ว”
“และภารกิจในครั้งนี้ของเรานอกจากสร้างความแข็งแกร่งให้กับการพันธนาการหอมารแล้ว มีอีกภารกิจก็คือสังหารราชามาร กำราบราชามารที่ว่า ก็คือแมงมุมร้อยเนตรตัวนี้ไม่ใช่เหรอ” เถียนหลิงหลิงตาเป็นประกาย
“แมงมุมร้อยเนตรเป็นราชามารที่มักจะปรากฏตัวละแวกหอพันธนาการมาร ลอบสังเกตหอมารมานานแล้ว แต่เพราะความว่องไวปราดเปรียวของมัน นักพรตของเราสังหารได้ยาก ตอนนี้มีใยแมงมุมกระจุกนี้แล้ว พวกเราสามารถตามสืบพิกัดของแมงมุมร้อยเนตรผ่านพลังของแมงมุมได้!” หวงซานซานเองก็พูดอย่างตื่นเต้น
เซวียนหยวนเฉิงจ้องใยแมงมุมบนโต๊ะด้วยสีหน้าเคลือบแคลงใจ “หากพูดเช่นนี้ละก็ ราชาปีศาจปัญญาที่โผล่มากะทันหันก็เป็นพวกเดียวกับแมงมุมร้อยเนตรน่ะสิ การปรากฏตัวของเขา เต็มไปด้วยความไม่ชอบมาพากล หากไม่ใช่เพราะเขา เกรงว่าอันหลินคงจะไม่เห็นใยแมงมุม ข้ารู้สึกว่าราชาปีศาจอยากยืมมือพวกเรากำจัดแมงมุมร้อยตา”
สวีเสี่ยวหลานก็พูดเสริมขึ้นมาว่า “หากมิเช่นนั้น นี่ก็เป็นกับดัก อยากล่อลวงพวกเราไปหาแมงมุมร้อยเนต
