ี่ สอบถามเหตุการณ์ต่างๆ นานา จากนั้นก็ค่อยๆ สันนิษฐานอย่างละเอียดไม่ใช่เหรอ
แต่สองคนนี้กลับทำเหมือนท่องเที่ยว เดินรอบๆ บ้าน ไม่พูดอะไรเลย ไม่ถึงห้านาทีก็บอกว่าจะไปอีกที่…
พวกเขามาไขคดีจริงๆ ไม่ได้มาเยี่ยมชมใช่ไหม!
เมื่อเห็นอันหลินกับเถียนหลิงหลิงพยักหน้าจริงจัง หวังตงทำได้แค่เก็บงำความไม่พอใจไว้ในใจ พาพวกเขาไปยังที่เกิดเหตุอีกแห่งอย่างระอาใจ
เมื่อถึงจุดเกิดเหตุอีกแห่ง พวกอันหลินใช้เวลาแค่ห้านาทีก็ตรวจสอบเสร็จเรียบร้อยเหมือนเดิม
หวังตงพาพวกเขาไปที่จุดเกิดเหตุที่สามด้วยใบหน้าเรียบเฉย
ด้วยเหตุนี้ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หวังตงก็พาพวกเขา ‘เยี่ยมชม’ ที่เกิดเหตุทั้งสามจุดจนครบ
“ผู้ใหญ่หวัง พวกเราตรวจสอบเสร็จแล้ว ขออยู่ที่บ้านของคุณสักระยะหนึ่ง กลางคืนค่อยไปดูที่จุดเกิดเหตุ” อันหลินพูดกับหวังตงยิ้มๆ
หวังตง “…”
เมื่อมาถึงบ้านของหวังตง ภรรยาของเขาเตรียมอาหารมื้อใหญ่รอต้อนรับพวกอันหลินอยู่นานแล้ว
อันหลินกับเถียนหลิงหลิงกินอย่างเอร็ดอร่อย ชมอาหารพื้นบ้านรสชาติดั้งเดิมไม่ขาดปาก
“หลิงหลิง ไก่นี่อร่อยมากเลย! แค่จิ้มเกลือนิดหน่อย ก็ได้รสสัมผัสหอมอร่อยของเนื้อไก่แล้ว!”
“นักพรตจอมปลอม ผักบุ้งจานนี้ก็อร่อยมาก! ฉันอยู่ในเมืองไม่เคยกินผักที่สดอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย นี่มันผักเขียวปลอดสารพิษของแท้! คุณน้า ขอผัดผักบุ้งอีกจานได้ไหม”
เมื่อหวังตงได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ก็ชักสีหน้า
เขาคิดว่าตัวเองพาตำรวจปลอมมาไขคดี
