สองคนนี้คงไม่ได้ดั้นด้นมาถึงบ้านเขาเพื่อมาขอกินฟรีดื่มฟรีหรอกนะ!
หากไม่ใช่เพราะสองคนนี้แสดงเอกสารยืนยัน หวังตงคงไล่ตะเพิดพวกเขาออกไปนานแล้ว
แต่ภรรยาของผู้ใหญ่หวังกลับยิ้มร่า อาหารที่ทำได้รับคำชมจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ เธอดีใจมากทีเดียว
ม่านรัตติกาลมาเยือนโดยไม่รู้ตัว
อันหลินกับเถียนหลิงหลิงออกจากบ้านของผู้ใหญ่หวังอีกครั้ง
ครั้งนี้ พวกเขาไม่ได้ให้ผู้ใหญ่หวังตามไป
ถนนหนทางของหมู่บ้านมีไฟทางเดิน พวกเขาเดินเหินอยู่บนถนนเส้นเล็กท่ามกลางแสงสลัว กวาดตามองรอบตัวอย่างหวาดระแวง
“ไอเย็นเยือกนั่น เป็นลักษณะเฉพาะตัวที่จะเกิดขึ้นยามผีร้ายจู่โจม มันจะคงอยู่ไม่จางหายหลังเกิดเหตุ เห็นได้ชัดว่าผีร้ายตัวนั้นบรรลุระดับแม่ทัพแล้ว” จู่ๆ เถียนหลิงหลิงก็โพล่งขึ้นมา
“ไอเย็นเยือกกลุ่มหนึ่งบ้าระห่ำ อีกกลุ่มกลับเลือนรางแต่อันตรายถึงชีวิต มีผีร้ายถึงสองตัวแน่ะ” อันหลินพูดเสริม
เถียนหลิงหลิงได้ฟัง ความกลัดกลุ้มก็ปรากฏให้เห็นบนใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอ
เธอพูดว่า “หากมองจากจุดเกิดเหตุแล้ว การโจมตีของผีร้ายไม่มีแบบแผน เกรงว่าขอบเขตการลาดตระเวนของพวกเราคงต้องครอบคลุมหมู่บ้านหวงซีซะแล้ว”
อันหลินพูดต่อว่า “อืม…ได้ยินว่าตอนกลางคืนจะมีเสียงประหลาด พวกเราใช้มันเป็นจุดเริ่มต้นได้!”
เพราะมีคดีเหล่านั้นเกิดขึ้นในหมู่บ้านหวงซี ไม่มีชาวบ้านคนไหนกล้าออกมากลางค่ำกลางคืนเลย
ถนนของหมู่บ้านเงียบวังเวง สิ่งที่ได้ยินมีเพียงเสียงฝีเท้าของอั
