อสู้ 5 VS 5 ศัตรูกับเพื่อนร่วมทีมตายไปอย่างละสี่คน เหลือแค่จูกัดเหลียงของอันหลินและหานซิ่นของอีกฝ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่
ผลของการต่อสู้ครั้งนี้ จะเป็นตัวตัดสินชะตาของการแข่งขันทั้งหมด
เลือดของจูกัดเหลียงและหานซิ่นต่างก็เหลือแค่หนึ่งในสี่ส่วน
อันหลินอยากสร้างระยะห่าง รอแปดวินาที ให้สกิลของจูกัดเหลียงคูลดาวน์เสร็จ ค่อยฆ่าหานซิ่นในพริบตา
แต่เขาก็ประเมินความคล่องตัวของหานซิ่นต่ำไป
เมื่อหานซิ่นกระโดดก็มาโผล่ตรงหน้าจูกัดเหลียง ทิ่มแทงด้วยหอกยาว จากนั้นก็ใช้การโจมตีชุด
เลือดของจูกัดเหลืองต้านทานไม่ไหว ถูกโจมตีจนทำอะไรไม่ได้ ตายทันที
“เจ้าโง่! ทะลุมิติไปยืนหน้าหานซิ่น จากนั้นก็ใช้ลมบูรพาจัดการก็สิ้นเรื่อง ทำไมต้องรอระเบิดพลังปราณด้วยล่ะ!”
ขณะที่จูกัดเหลียงซึ่งอันหลินเล่นถูกหานซิ่นฆ่าตาย ก็มีเสียง ใสดังขึ้นข้างหูเขา
อันหลินเงยหน้า เห็นเด็กผู้หญิงผมสั้นสีมารูน หน้าตาน่ารักมากคนหนึ่ง กำลังจ้องหน้าจอมือถือของเขาพลางพูดชี้แนะ
แน่นอนว่าเขารู้ว่าเด็กคนนี้พูดถูก
แต่ผู้ใหญ่อย่างเขา กลับถูกเด็กผู้หญิงคนนั้นสั่งสอน ก็รู้สึกว่าตัวเองเสียหน้าเล็กๆ พลันก็พูดอย่างมีน้ำโหเล็กน้อยว่า “เด็กน้อยบ้านใครเนี่ย ไปเล่นที่อื่น!”
“ฉัน? เด็กน้อยงั้นเหรอ!” หญิงสาวชี้หน้าตัวเอง ดวงตาสุกใสเบิกกว้าง หน้าอกกระเพื่อมอย่างแรง
เอ๊ะ ไม่สิ เธอไม่มีหน้าอก!
อันหลินก็รู้ว่าพูดจาแบบนี้ดูจะไม่ค่อยสุภาพมากนัก จึงเปลี่ยนวิธีการพูดใหม่
