ายที่ข้าอุตส่าห์พยายามเล่นละคร รักษาเกียรติของเจ้าขนาดนี้” สวีเสี่ยวหลานพูดอย่างผิดหวัง
เมื่ออันหลินได้ยินประโยคนี้จิตใจก็สงบลง พูดอย่างซึ้งใจว่า “ไม่ว่าอย่างไร เมื่อครู่นี้ก็ขอบคุณเจ้ามากจริงๆ”
สวีเสี่ยวหลานขานรับในลำคอ ไม่พูดอะไร
อันหลินสงบสติอารมณ์ จากนั้นก็เบนความสนใจมองไปทางอื่น ทำให้เขาพบเรื่องที่น่าตะลึงมากอย่างหนึ่ง
“เสี่ยวหลาน…เจ้าไปฝึกขับรถตั้งแต่เมื่อไร!”
อันหลินเบิกตาโต มองโชเฟอร์หญิงข้างๆ คนนี้ด้วยความตะลึง
สวีเสี่ยวหลานยิ้มบางๆ “เมื่อครู่นี้นี่เอง”
เมื่อครู่นี้นี่เอง?
อันหลินกลืนน้ำลายเอื๊อก มองท่าทางคล่องแคล่วของผู้หญิงคนนี้ ก็อดมึนงงไม่ได้
นี่นางจะพิสูจน์ตัวเองแทนโชเฟอร์ผู้หญิงงั้นเหรอ…
พรสวรรค์ที่น่ากลัวปานนี้ เซียนขับรถกลับมาชาติมาเกิดหรือไง!
“เช่นนั้นรถคันนี้…” อันหลินชี้เฟอร์รารี่แล้วเอ่ยถาม
“อ้อ ข้าอยากฝึกขับรถ จึงขอรถจากเจิ้งหงยี่คันหนึ่ง จากนั้น เขาก็ให้รถข้ามา รูปลักษณ์ของรถคันนี้เท่มากทีเดียว…งามกว่ารถบนถนนพวกนั้นเยอะเลย ไม่พูดไม่ได้ว่าเจิ้งหงยี่มีรสนิยมจริงๆ!” สวีเสี่ยวหลานเอ่ยปากชมซึ่งไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก
อันหลินพูดไม่ออก นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องรสนิยมแล้วที่รัก!
รถยนต์หลายสิบล้านกับรถไม่กี่แสนจะเหมือนกันได้อย่างไร!
แต่จะว่าไป เจิ้งหงยี่ช่างใจป้ำเสียจริง
ซูเปอร์คาร์ลิมิเต็ดเอดิชันแบบนี้ ยังวางใจให้คนที่ไม่เคยสัมผัสรถยนต์อย่างสวีเสี่ยวหลานขับ เขานับถือจริงๆ!
“ต่
