มใช้ชีวิตเป็นหนี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดกับคนที่ติดหนี้หลายล้านกันล่ะ
ด้วยเหตุนี้ อันหลินจึงปล่อยวางกับเรื่องในอดีตนานแล้ว ยิ้มให้หลินอู่หัวอย่างไม่สะทกสะท้าน “เฮ้ ไม่เจอกันนานเลยนะ!”
เขาสังเกตเห็นว่ามีผู้ชายแต่งตัวหรูยืนข้างหลินอู่หัว
ผู้ชายคนนั้นคงจะเป็นแฟนคนปัจจุบันของหลินอู่หัวสินะ เหมือนว่าสายตาที่มองตัวเอง ดูไม่ค่อยเป็นมิตร
หลินอู่หัวขานรับในลำคอเบาๆ เธอจ้องอันหลิน รู้สึกว่าลักษณะของอันหลินดูแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เอ่ยปากว่า “ที่จริงนายหายไปจากมหาลัยกะทันหัน ฉันเป็นห่วงนายมากเลย นายสบายดีหรือเปล่า”
อันหลินยิ้มให้กับคำทักทายของเธอ ขณะที่กำลังจะตอบ ผู้ชายข้างเธอก็พูดขึ้นอย่างหงุดหงิดว่า “อู่หัว เธอจะคุยกับคนที่ติดหนี้หลายล้านแบบนี้ทำไม คนอย่างเขาคงเป็นแบบนี้ไปทั้งชีวิต”
ผู้ชายคนนั้นสังเกตเห็นสีหน้าที่หลินอู่หัวมองอันหลิน รู้สึกไม่สบอารมณ์เอามาก
เขารู้ว่าอันหลินเป็นแฟนเก่าของหลินอู่หัว เพราะความสัมพันธ์นี้ ทำให้เขาเกิดความคิดอย่างอื่น
ชายคนอื่นยิ้มหยันใส่อันหลิน “ไม่รู้จริงๆ ว่าคนอย่างแก ทำไมถึงยังกล้ามายืนอยู่ตรงนี้ อู่หัวเกรงใจแก แกก็คิดว่าแกสำคัญจริงๆ งั้นเหรอ”
อันหลินได้ฟังก็ชะงัก คิดในใจว่าผู้ชายคนนี้เป็นบ้าเหรอ
โจมตีตั้งแต่เห็นหน้ากันครั้งแรก สมองของคนคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
สุดท้าย เขาก็มองหลินอู่หัวอย่างเห็นอกเห็นใจ พูดว่า “ยังไงเธอก็เป็
