้นกลับสู้ไม่ค่อยได้ หากเปรียบเทียบทั้งคู่ แตกต่างราวกับหิ่งห้อยกับดวงจันทรา
ด้วยเหตุนี้ แม้เธอจะโกรธ แต่กลับพูดอะไรไม่ออก
ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงดังขึ้นทันใด
“สวัสดีครับ ผมชื่อเกาเผิง ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงชื่ออะไร” เกาเผิงตื่นจากภวังค์ของความตะลึง เป็นฝ่ายยื่นมือขวาออกมา พูดพลางยิ้มร่า ท่าทางอยากรู้จัก
เมื่อหลินอู่หัวเห็นฉากนี้ก็เกือบจะเป็นลม นายไม่เห็นเหรอว่าแฟนของนายต่างหากที่ถูกเธอรังแก! นายทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไร!
สวีเสี่ยวหลานนิ่งไปเล็กน้อย จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นสดใสยิ่งขึ้น เมินมือที่ยื่นออกมาของเกาเผิง พูดอย่างชอบใจว่า “ฮ่าๆ พี่อัน ไม่คิดว่าแฟนเก่าของพี่จะตาบอดยิ่งกว่า!”
หลินอู่หัวผงะ โมโหจนแทบทรงตัวไม่อยู่
นี่มันน็อคเอาท์ชัดๆ!
และเกาเผิงเองก็ได้สติกลับมา ชักมือกลับด้วยใบหน้าโกรธขึ้ง
“พี่อัน พี่ยังจะเล่นพ่อแม่ลูกกับสองคนนี้อีกเหรอ อย่าลืมทำภารกิจล่ะ!” สวีเสี่ยวหลานยังคงคล้องแขนอันหลินต่อ พูดเสียงออดอ้อน ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู
ฉากนี้อยู่ในสายตาของผู้คนมากมาย สายตาที่จ้องอันหลิน มีทั้งความอิจฉาและริษยา
อันหลินได้ฟังก็ส่ายหน้าอย่างระอาใจ “ไปกันเถอะ ฉันก็แค่ผ่านมาที่นี่ ไม่คิดว่าจะมีตัวตลกโผล่มา เอาแต่แสดงตลกอยู่ตรงนั้น…”
เมื่อหลินอู่หัวได้ยินประโยคนี้ก็หน้าแดงก่ำ เกาเผิงตัวสั่นสะท้าน แต่กลับตอบโต้ไม่ได้อีก
แค่เฟอร์รารี่เอ็นโซคันนั้นที่ผู้หญิงคนนั้นขับ ก็มีมูลค่าสามร้อยล้านแล้
