ยวหลานก็มองคุณลุงด้วยความฉงนใจ ราวกับเห็นเรื่องเหลื่อเชื่ออย่างไรอย่างนั้น
ไม่พูดไม่ได้ว่า ฝีมือการแสดงของพวกเขาช่างดีเสียจริง…
คุณลุงมองทั้งสามคนอย่างงุนงง พบว่าพวกเขาก็จ้องตัวเองด้วยความสงสัยเช่นกัน
สุดท้าย เขาก็ล้วงมือถือออกมาเนื้อตัวสั่นเทา กดถ่ายรูปรถยนต์ จากนั้นแจ้งตำรวจ…
…
เพราะคุณลุง พวกอันหลินถึงพลอยได้อานิสงค์ติดรถของตำรวจจราจรไปด้วย
อันหลินพูดว่าพวกเขาเป็นวัยรุ่นใจดีที่ลงรถระหว่างทาง จากนั้นจึงช่วยคุณลุงไว้
หลังพูดคุยกันแล้ว เขาก็ทำให้คุณลุงซาบซึ้งจนทำอะไรไม่ถูก
เมื่อซาบซึ้งเสร็จแล้ว ทั้งสองคนก็เริ่มคุยกันอย่างสนุกสนานขึ้นมา
เจอกับความซึ้งใจและคำขอบคุณของคุณลุงตรงหน้า เซวียนหยวนเฉิงที่เป็นตัวการฉีกรถก็หน้าแดงระเรื่อ รู้สึกละอายใจ
“อันหลิน ถึงเวลาพวกเราหาวิธีชดใช้ให้คุณลุงคนนี้หน่อยเถอะ”
เซวียนหยวนเฉิงกระซิบข้างหูอันหลิน
อันหลินได้ฟังก็ยิ้มกริ่มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของประเทศจะช่วยตามล้างตามเช็ดให้พวกเรา หากเจอผู้ต้อนรับ ยกให้พวกเขาจัดการก็พอแล้ว”
เมื่อเซวียนหยวนเฉิงได้ยินประโยคนี้ของอันหลินก็โล่งอก ความรู้สึกผิดในใจลดลงบ้างแล้ว
คุณลุงชื่อเจิ้งหงปัง เป็นคนเมืองหรงเฉิงพอดี
จุดเกิดเหตุอยู่ไม่ไกลจากเมืองหรงเฉิง ห่างเพียงห้าสิบกว่ากิโลเมตรเท่านั้น หลังพวกเขาใช้เวลานั่งรถหนึ่งชั่วโมง ก็มาถึงจุดหมายปลายทาง
อันหลินไม่มีเวลาไปทำบันทึกที่สถานีตำรวจ ด้วยเหตุน
