ที่ในคลังของหลิวเชียนฮ่วนยังมีแหวนสำรองวงอื่นอยู่ อันหลินชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูด จนในที่สุดก็ได้แหวนสีเงินวงหนึ่งมาแทน แม้จะเป็นแหวนสีบรอนซ์ที่ดูไม่มีมูลค่า แต่ดีกว่าสีชมพูเยอะ!
หลิวเชียนฮ่วนยื่นใบรายการสั่งซื้อสินค้าให้อันหลินแล้วก็กลับไป
อันหลินสวมแหวนอย่างปลาบปลื้ม แหวนสีเงินวงนี้ก็เป็นแหวนชั้นสูงเช่นกัน มันเป็นแหวนที่มีราคาตั้งสองหมื่นหินวิญญาณเชียวนะ…
แหวนระดับนี้นับว่าเป็นของล้ำค่าในแดนบำเพ็ญเซียนแล้ว ไม่คิดว่าแค่ช่วยหิ้วสินค้าจากแดนมนุษย์ จะทำให้เขาดีใจได้ขนาดนี้
อันหลินเปลี่ยนสถานะของมันอย่างอดรนทนไม่ไหว จากนั้นก็โยนก้อนอิฐสีดำกับกระบี่เล่มนั้นเข้าไปในแหวนมิติ
นอกจากนี้ เขายังเลือกบางส่วนเก็บไว้ในห้อง ข้าวของเครื่องใช้อย่างยาอายุวัฒนะและผ้ายันต์ต่างๆ ที่แฟนคลับที่น่ารักมอบให้ โยนเข้าไปเก็บในแหวนทีละชิ้น
ขณะที่เขากำลังลูบแหวนในมืออย่างเบิกบานใจ ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในสมอง ราวกับเปิดประตูโลกใบใหม่!
โอกาสจะได้ทะลุมิติไปยังแดนมนุษย์ ไม่ใช่โอกาสที่นักเรียนทุกคนจะได้รับ
และนักเรียนที่คลั่งไคล้ของในแดนมนุษย์ มักจะคิดหาวิธีนำของบนโลกมนุษย์เข้ามาผ่านช่องทองต่างๆ
ถ้าอย่างนั้น…เขาก็สามารถรับหิ้วของแดนมนุษย์ได้ใช่หรือไม่
คิดค่ารับหิ้วเป็นหินวิญญาณที่นักเรียนต้องจ่ายให้เขา ตามขนาดของเนื้อที่ที่สินค้าใช้ และระดับความยากง่ายในการซื้อสินค้าชิ้นนั้น…
นัยน์ตาของอันหลินเป็นประกาย เอาก็เอา!
