เชียนฮ่วนพูดไม่หยุด อันหลินทำหน้าเอือมระอา
ไม่เยอะงั้นเหรอ นี่มันเรียกว่าไม่เยอะงั้นเหรอ!
บ้านหลังเดียวจะยัดหมดเหรอ!
“จะว่าไป…ของมากมายขนาดนั้น ข้าขนคนเดียวไม่ไหวหรอก! จะให้ส่งมาที่สำนักความร่วมมือเซียนหรือไง!” อันหลินพยายามสงบสติอารมณ์ พูดพลางยิ้มเยาะ
ตลกน่า ของเยอะแยะแบบนี้ กองเป็นภูเขาได้แล้ว!
“ปัญหานี้ ข้าหาทางออกให้เจ้าตั้งนานแล้ว!” หลิวเชียนฮ่วนหยิบแหวนวงหนึ่งออกมา ยิ้มกริ่ม “นี่เป็นแหวนมิติ ข้างในมีเนื้อที่รัศมีสิบจั้ง เป็นแหวนมิติชั้นสูง มีมูลค่าสองหมื่นหินวิญญาณเชียวนะ! ต่อให้เป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักบำเพ็ญเซียนทั่วไป ยังทำใจซื้อไม่ลงเลย และวงนี้ ถือเป็นค่าตอบแทนในการช่วยหิ้วครั้งนี้!”
“มัน…” อันหลินเบิกตากว้าง บอกตามตรงแหวนวงนี้ยั่วยวนใจเขามากทีเดียว!
แต่ว่า เขายังคงทำหน้าบูดบึ้ง “จะว่าไป เปลี่ยนรูปแบบได้ไหม”
แหวนในมือหลิวเชียนฮ่วน…เป็นสีชมพู! แถมยังเป็นลายดอกไม้ด้วย!
ถ้าอันหลินสวมแหวนวงนี้ไว้บนนิ้ว…
ต้องถูกมองว่าผิดเพศแน่ๆ!
“ทำไมล่ะ แหวนวงนี้สวยจะตายไป” หลิวเชียนฮ่วนพูดอย่างแปลกใจ
“เจ้าช่วยคิดในมุมของข้าหน่อยได้ไหม…” อันหลินพูดไม่ออกแล้ว
“ก็ใช่ไง ข้าคิดในมุมของเจ้าแล้ว! หากข้าเป็นเจ้า ข้าต้องชอบมากแน่ๆ สีชมพูสวยดีออก!” หลิวเชียนฮ่วนเอียงหัวน้อยๆ ทำหน้างุนงง
อันหลินกุมหน้าอกของตัวเอง ริมฝีปากสั่นเทา
นี่คิดในมุมของเราแล้วเหรอ!
ความคิดของหญิงสาวตรงหน้าคนนี้ปกติจริงๆ เหรอ
โชคดี
