ำค่านับไม่ถ้วน รวบรวมพลังแห่งจันทรา ระดมพลังชีวิตแห่งฟ้าดิน ใช้อิทธิฤทธิ์อันสูงส่ง…”
กระต่ายพูดชมไม่หยุด อันหลินยิ่งฟังก็ยิ่งตะลึง
“เอาอย่างนี้…ใต้เท้ากระต่าย ท่านตีราคามาเถอะ…” อันหลินยิ่งฟังก็ยิ่งใจฝ่อ แค่ฟังก็รู้ว่าขายเขาหมื่นคนก็ชดใช้หนี้ก้อนนี้ไม่ได้!
“อะแฮ่ม” กระต่ายกระแอม กลอกตาไปมา จากนั้นก็พูดช้าๆ ว่า “เจ้าค่อยๆ หามาคืนก็ได้ ไม่รีบร้อน อันดับแรก สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือช่วยรวบรวมวัตถุดิบดังต่อไปนี้ให้ข้า!”
“อืม ข้าจะตั้งใจฟัง!” อันหลินทำหน้านอบน้อม
กระต่ายพูดต่อว่า “แครอทแห้งหนึ่งร้อยชั่ง มันฝรั่งทอดรสแครอทสิบลัง เฟรนช์ฟรายส์รสแครอทคั้นสดหนึ่งตัน…”
อันหลินอ้าปากค้าง นั่งอึ้งอยู่กับที่ งงเป็นไก่ตาแตก!
วัตถุล้ำค่าที่คุยกันไว้ล่ะ วัตถุดิบเลิศล้ำที่ตกลงกันไว้ล่ะ
ขอแค่เราซื้ออาหารขยะเป็นกอบเป็นกำก็สามารถชดใช้ได้แล้วจริงๆ เหรอ!
“เอาล่ะ อันหลิน พี่ฉางเอ๋อใจดีมาก นางไม่ได้ขอให้เจ้าทำอะไรเพื่อตอบแทนนางหรอก ของพวกนี้เป็นเงื่อนไขของเสี่ยวเยว่ทั้งนั้น มันรู้ว่าเจ้าจะไปโลกมนุษย์ จึงอยากให้เจ้าช่วยซื้อของอร่อยให้มันหน่อย!”
เมื่อซูเฉี่ยนอวิ๋นเห็นท่าทางของอันหลิน ก็ยิ้มบางๆ เผยให้เห็นลักยิ้มจิ้มลิ้มสองข้าง อธิบายอย่างอ่อนโยน
“ซูซู ทำไมเจ้าถึงนำความในออกนอกเล่า เรื่องนี้พูดออกไปข้าอายยิ่งนัก!” กระต่ายถลึงตาใส่ซูเฉี่ยนอวิ๋น พูดอย่างโมโห
ซูเฉี่ยนอวิ๋นได้ยินกระต่ายพูดแบบนี้ ใบหน้าก็แดงก่ำอีกครั
