หยดเลือดยังไม่ทันจางหายไป รองผู้อำนวยการอวี้หัวก็มาโผล่ข้างๆ อันหลินในพริบตา
เขาสะบัดแขนเสื้อ ละอองเลือดหายไปจนหมดสิ้น จากนั้นก็เห็นชายหนุ่มที่ยืนตรงประหนึ่งมนุษย์เลือด
บัดซบ บาดเจ็บขนาดนี้ ตายไปแล้วกระมัง!
รองผู้อำนวยการอวี้หัวชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ล้วงยาวิเศษออกมา ส่งเข้าปากอันหลินอย่างไม่ลังเล
ขณะเดียวกัน เขาก็ใช้วิชาเซียนรักษาที่ทรงพลังที่สุด รักษาอาการบาดเจ็บภายในของอันหลิน
เซียนพสุธาชางชิงก็ตามมาเช่นกัน ถามอย่างร้อนใจว่า “รองผู้อำนวยการ อันหลินเป็นอย่างไรบ้าง”
การระเบิดของอันหลิน สร้างความตกใจให้เขาไม่น้อยเลย
บัดนี้เมื่อเห็นเลือดที่ปกคลุมทั่วร่างของอันหลินแล้ว เขาก็รู้สึกกังวลยิ่งกว่าเดิม
“เขาเสียเลือดจนสิ้น เดิมทีร่างกายควรจะแหลกละเอียด ทว่ามีพลังลึกลับบางอย่าง รักษาร่างกายของเขาเอาไว้ แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ อาการในตอนนี้ของเขาก็ย่ำแย่ยิ่งนัก ข้าจะส่งเขาไปที่โลงเย็นพันธนาการจิต!” อวี้หัวพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เซียนพสุธาชางชิงได้ยินก็ตกใจ โลงเย็นพันธนาการจิตเป็นศาสตราวุธที่ใช้เพื่อป้องกันไม่ให้วิญญาณสลาย นี่เป็นวิธีการขั้นสุดท้ายในการรักษาชีวิตของสำนักแล้ว ไม่คิดว่าอันหลินจะบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้!
“รองผู้อำนวยการ ให้ข้าไปด้วยเถอะ” ชางชิงเป็นห่วงอันหลินยิ่งนัก ยามนี้จึงเอ่ยปากขึ้นมา
“ใต้เท้า ข้าก็จะไปด้วย โฮ่ง!”
ต้าไป๋ก็วิ่งเข้ามา มองอันหลินที่กลายเป็นมนุษย์เลือดอย่างเป็นกังวล
