ติต่อ
หวังเสวียนจ้าน ค่าพลัง 1200 ค่าความดี 8100 ปล. แพ้ด้วยน้ำมืออันหลิน
อันหลิน ค่าพลัง …
เมื่อถึงคราวต้องเขียนของอันหลิน มือพลันชะงัก เบนสายตามองรองผู้อำนวยการอวี้หัวด้วยสายตาอ้อนวอน พูดเสียงเบาว่า “รองผู้อำนวยการ ไม่ทราบว่าค่าพลังของอันหลินควรเขียนเท่าใด”
รองผู้อำนวยการอวี้หัวได้ยินเขาพูดเช่นนี้ ก็เริ่มได้สติ มองชายชราข้างกายแล้วพูดว่า “ชางชิงเอ๋ย ในเวลาแบบนี้เจ้ายังคิดจะบันทึกสถิติอีกหรือ ความรักในหน้าที่เช่นนี้ข้าช่างซาบซึ้งยิ่งนัก…
แต่ทว่าหากนิ้วเมื่อครู่นี้ของอันหลินปล่อยพลังออกมาเต็มที่ ไม่แน่ว่าอาจจะผ่าแผ่นดินลอยฟ้าแห่งนี้เป็นสองซีกก็ได้ ค่าพลังแบบนี้ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะเขียนเท่าใด!”
ชางชิงได้ฟัง ก็แน่นิ่งไปอีกครั้ง
อะไรนะ! อันหลินยังไม่ได้ปล่อยพลังออกมาทั้งหมดงั้นหรือ
ถ้าปล่อยทั้งหมดออกมาสามารถผ่าแผ่นดินแห่งนี้เป็นสองซีกได้!
“อันหลินคงไม่ใช่ผู้เที่ยงแท้องค์ใดปลอมตัวมา ว่างเว้นจนเบื่อหน่ายจึงมาเที่ยวเล่นที่สำนักหรอกนะ”
ชางชิงรู้สึกว่าตนตกใจจนเกือบจะร้องไห้แล้ว นี่เขายังเป็นนักเรียนอยู่หรือไม่ ไม่ใช่นักเรียนแน่!
ขณะนั้นเอง จู่ๆ รองผู้อำนวยการอวี้หัวก็จ้องอันหลินที่อยู่เบื้องล่างอย่างฉงนใจ “ดูเหมือนอาการของอันหลินจะไม่ค่อยสู้ดี”
มีเสียงติ้งดังขึ้นในสมองของอันหลิน มีแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมา
‘ขอแสดงความยินดี ภารกิจหมื่นคนยกย่องสำเร็จแล้ว เปิดวิชาแห่งอานุภาพอย่างเป็นทางกา
