ั่วครู่ ก็ทำให้สรรพสิ่งหม่นหมอง!
อันหลินตื่นตระหนกในใจ หลังเขาผ่านความเจ็บปวดรวดร้าวครั้งนั้นมา ก็รู้วิชาดรรชนีวิถีสวรรค์อย่างกระจ่างแจ้งแล้ว
แต่ระบบแจ้งเตือนว่า เขายังไม่มีสิทธิ์ใช้มันไม่ใช่เหรอ
เขาคิดว่า ‘ไม่มีสิทธิ์ใช้มัน’ หมายถึงวางมาดขู่หวังเสวียนจ้านให้กลัวอย่างที่เฉินเฉินทำเสียอีก
แต่เหตุการณ์ตรงหน้านี้…พลังที่ทำให้ฟ้าดินหม่นหมอง กำลังมาบรรจบกันที่นิ้วของเขาอย่างรวดเร็ว
พลังที่แม้แต่เขาก็หวาดกลัว สั่นเทาไม่หยุด ก่อตัวขึ้นแล้ว กำลังจะระเบิดออกมาทั้งหมดแล้ว!
อันหลินคำรามในใจ อยากจะหยุดยั้งมัน
เขารู้ว่าหากปล่อยพลังออกมา ต่อให้มีหวังเสวียนจ้านหนึ่งร้อยคนก็ไม่พอ!
แต่ทว่า นอกจากความรู้สึกแปลกใจในตัวเองแล้ว เสมือนกับว่าร่างกายไม่ใช่ของเขา ไม่อาจหยุดการกระทำได้เลย
เสร็จกัน…คราวนี้หวังเสวียนจ้านจบเห่แน่…
………………………………..
