นต์หยกชิ้นหนึ่งจนแตกละเอียด
เรียกหามาริโอ้!
ถุย เรียกรองผู้อำนวยการอวี้หัวต่างหาก!
ท่ามกลางเมฆดำทะมึน สายฟ้าเส้นใหญ่ฟาดเปรี้ยงลงบนหอกของหวังเสวียนจ้าน
ทันใดนั้น มังกรอัสนีก็รายล้อมหอกยาว ด้วยอานุภาพฟ้าดินอันน่ากลัว
“ท่านี้ของข้า เรียกว่าหอกแสงแห่งมังกรอัสนี เจ้าเตรียมพร้อมหรือยัง”
หวังเสวียนจ้านในตอนนี้เป็นดุจเทพสงคราม ยามเอ่ยวาจาเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สะเทือนฟ้าดิน
เฉินเฉินเงียบไม่พูดไม่จา ทำท่าผายมือเป็นเชิงเชื้อเชิญ
หวังเสวียนจ้านขยับแล้ว มือถือหอกที่มีมังกรอัสนีพันรอบ จะทิ่มแทงเฉินเฉิน
ไม่อาจนิยามได้ว่ามันเป็นความเร็วแบบไหน
ภายในชั่วพริบตา หวังเสวียนจ้านก็มาอยู่ตรงหน้าเฉินเฉิน ประหนึ่งสายฟ้าแลบ
ซ้ำร้ายหอกยังอยู่ในระยะประชิด มาพร้อมกับอานุภาพอันไร้เทียมทาน ชวนให้หายใจไม่ออก
สีหน้าของเฉินเฉินไม่แปรเปลี่ยน เขายกมือขึ้นมา ชูนิ้วชี้ไปที่หน้าผากของหวังเสวียนจ้าน
ปฐพีเงียบสงัดทันที ภายใต้นิ้วมือของเฉินเฉิน!
ร่างของหวังเสวียนจ้านหยุดนิ่งกับที่ เขามองปลายนิ้วของเฉินเฉิน สัมผัสได้ถึงความพรั่นพรึงอันเหนือคำบรรยาย นิ้วนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อานุภาพของวิถีสวรรค์แผ่คลุมทั่วร่าง
หวังเสวียนจ้านตัวสั่นระริก เขามองเห็นนิ้วมือที่ทะลวงผืนฟ้าได้ กำลังยื่นมาทางเขา หากนิ้วนั้นสัมผัสกาย เขาต้องสูญสิ้นเป็นแน่แท้!
เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนมดตัวหนึ่ง กำลังแหงนหน้ามองนิ้วที่บดขยี้ท้องฟ้าได้!
เปรี๊ยะ…
