เซวียนหยวนเฉิงแล้ว
ด้วยเหตุนี้ คำพูดของเขาจึงมีอำนาจอย่างยิ่ง
แม้จะมีคนไม่เชื่อ แต่ก็ไม่กล้าโต้แย้งซึ่งๆ หน้า
ทุกคนต่างก็จดจ้องภาพบนหน้าจอผลึกหินอย่างลุ้นระทึก หากคำพูดของพานปู้อวี่เชื่อถือได้ เช่นนั้นการต่อสู้ครั้งนี้ เกรงว่าคงจะใกล้สิ้นสุดแล้ว!
พานปู้อวี่ก็มองเซวียนหยวนเฉิงบนหน้าจอเช่นกัน ถอนหายใจแผ่วเบา คิดในใจว่า
หากจะโทษก็โทษที่เจ้ายุ่งไม่เข้าเรื่อง หอกต่อไปของหวังเสวียนจ้านเจ็บมากทีเดียว!
เพราะปีที่แล้ว ข้าก็ถูกหวังเสวียนจ้านที่อยู่ในสภาวะนี้ เอาชนะภายในหอกเดียวนี่แหละ…
…
ในป่าพันยอด หวังเสวียนจ้านที่ปลุกพลังแห่งสายเลือดมังกรโบราณแล้ว มีเกล็ดสีเขียวปกคลุมทั่วร่าง นัยน์ตาคู่นั้นกลายเป็นสีทอง ฉายความน่าเกรงขามอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เขาใช้หอกชี้หน้าเซวียนหยวนเฉิง พูดเสียงเรียบว่า
“ข้าเอาชนะเจ้าได้ในหอกเดียว!”
หวังเสวียนจ้านขยับแล้ว ครั้งนี้เขาเคลื่อนไหวตามหอก รวดเร็วปานสายฟ้าฟาด
เส้นทางที่เขาเคลื่อนผ่านทิ้งภาพมายาของมังกรเขียวไว้ คมหอกเป็นเขี้ยวของมังกรเขียว
กรร!
เสียงมังกรเขียวคำรามสะเทือนท้องฟ้า อานุภาพของหอกไม่อาจต้านทานได้
เซวียนหยวนเฉิงรู้สึกเพียงว่าชั่วขณะที่หวังเสวียนจ้านจู่โจม คมหอกก็มาประชิดตัวแล้ว!
ในเสี้ยววินาทีนั้น เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังประจันหน้ากับมังกรโบราณตัวเขื่อง
แรงกดดันอันน่ากลัว แผ่กระจายม้วนตัวมาหาเขา
หากนักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณทั่วไปเผชิญหน้ากับฉากนี้ คง
