้ก็เกือบจะกระอักเลือดอีกครั้ง เขาตะโกนอย่างโกรธแค้นว่า “อาจารย์! เรื่องนี้ท่านช่วยสนใจหน่อยได้ไหม ยังมีความยุติธรรมอีกไหม! กฎกติกายังคงอยู่ไหม!”
เขารู้ว่าต้องมีอาจารย์ให้ความสนใจกับสถานการณ์ต่อสู้ของที่นี่ แต่น่าเสียดายมาก อาจารย์ไม่ทำการหยุดยั้ง เป็นไปได้แค่ว่าการกระทำของพวกนั้นไม่ผิดกฎกติกา…
ด้วยเหตุนี้ ฉินเฟิงจึงถูกอันหลินจัดการไปชุดใหญ่ จนแสงทองคุ้มกันปรากฏออกมา…
บนผิวดิน ฉินเฟิงนัยน์ตาแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริก แต่กลับพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ให้ยอดฝีมือหล่อเลี้ยงวิญญาณมาต่อสู้กันอย่างสง่าผ่าเผยยังดีเสียกว่า ไม่คิดว่าสุดท้าย เขาจะถูกคนกับสุนัขร่วมมือโจมตี…
ไม่ว่าจะมองอย่างไร การต่อสู้ครั้งนี้ของเขาก็แพ้อย่างไม่ยุติธรรม!
“เรียบร้อย! เราไปสู้ที่อื่นกันต่อ!”
อันหลินปัดมืออย่างพึงพอใจ กระโดดขึ้นควบตัวต้าไป๋
ต้าไป๋ก็ฮึกเหิมยิ่ง “ได้เลย ให้เจ้าเด็กพวกนี้หวนรำลึกถึงความน่ากลัวของการถูกสุนัขจัดการสักหน่อย!”
ต้าไป๋กระโดดขึ้น เหาะเหินเดินอากาศ ก้าวเข้าสู่การเดินทางแห่งจอมราชากับอันหลินอีกครั้ง
กลางอากาศ เซียนพสุธาเยว่อิ่งกัดฟัดแน่น พู่กันในมือถูกนางหักดังแกรก
“อันหลิน…เจ้าหาเรื่องให้ข้าอีกแล้ว…!”
การปรากฏตัวของต้าไป๋ทำให้นางงงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ต่อมาคนกับสุนัขอย่างอันหลินและต้าไป๋ก็ร่วมมือกันโจมตีคู่ ในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้บันทึกข้อมูล จะให้นางบันทึกว่าอย่างไร
ต้องบันทึกสถิ
