ดสะเทือนขุนเขาสองครั้งติดต่อกัน ก็ใช้พละกำลังแทบจะหมดทั้งร่างกายแล้ว
แต่เขารู้ว่าในเวลาคับขันแบบนี้ เขาจะหยุดไม่ได้ ให้โอกาสอีกฝ่ายได้หายใจหายคอไม่ได้
ดังนั้น เขาจะใช้พลังเสี้ยวสุดท้ายในร่างกายจนหมด ปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาครั้งที่สาม!
หมัดสีทองที่สาม ทำให้จางเฉินเกิดความรู้สึกไร้ความหวัง
เขาพยายามใช้กระบี่ขัดขวางสุดชีวิต ทว่าแรงมหาศาลกลับทะลุผ่านกระบี่ระเบิดบนตัวเขา
ตูม!
จางเฉินรู้สึกถึงความเจ็บปวดปานจะขาดใจ ราวกับร่างกายของเขาถูกหมัดกระแทกจนแตกสลายแล้ว ไม่มีที่ใดที่ไม่ปวด ไม่มีจุดไหนไม่สั่นเทิ้ม
ตุบ
ร่างกายของเขาล้มลงไป การมองเห็นเริ่มเลือนราง แสงทองคุ้มกันปรากฏขึ้นรอบตัวเขา
จางเฉินรู้สึกว่าช่างลวงโลกเหลือเกิน เขาเป็นลูกศิษย์อัจฉริยะแห่งสำนักเขาเปลวอัคคี พรสวรรค์ล้ำเลิศ ครองสุดยอดวิชาของสำนักหลายชนิด แต่ไหนแต่ไรมามีแค่เขาที่จัดการผู้อื่นข้ามขั้น เคยแพ้คนอื่นข้ามขั้นที่ไหนกัน
แต่วันนี้ เขาแพ้ข้ามขั้นแล้วจริงๆ แถมยังแพ้ให้กับศิษย์น้องกายแห่งมรรคขั้นแปดคนหนึ่ง
ระดับพลังยุทธ์แตกต่างกันถึงสองขั้นเชียวนะ…
หลังอันหลินปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาที่สามออกไป ก็คุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดแรง
เมื่อเขาเห็นแสงทองคุ้มกันบนตัวจางเฉิน ก็โล่งใจได้สักที ใบหน้ามีรอยยิ้มกระหยิ่มอิ่มใจปรากฏขึ้น
“ต้าไป๋ ข้าแก้แค้นให้เจ้าแล้ว!” อันหลินวิ่งไปหาต้าไป๋แล้วพูดขึ้น
ต้าไป๋นอนอยู่บนก้อนหินที่แตกกระจาย ดวงตาดำขลับจ้องมอง
