ากเห็นอันหลินก่อนตายแล้ว
แมวต่างหากที่กินหนู โยนหนูให้มันกิน นี่มันหยามเกียรติสุนัขไม่ใช่หรือไง!
อาจารย์เซียนกลางอากาศ เป็นเซียนกระบี่สวมชุดขาว เหน็บกระบี่ไว้ข้างเอว
เขาชื่อเซียนกระบี่มิ่งหยวน เชื่อว่าสรรพสิ่งสรรพสัตว์ย่อมมีชะตาเป็นของตัวเอง ฝืนไม่ได้ แก้ไขไม่ได้
แน่นอนว่าเซียนกระบี่มิ่งหยวนได้ยินคำอ้อนวอนของอันหลิน แต่ในเมื่อสุนัขตัวนี้มาถึงป่าพันยอดโดยที่ไม่มีใครอธิบายได้ เช่นนั้นนี่ก็คือชะตาของมัน เขาจะไม่ฝืนเปลี่ยนแปลงชะตาเด็ดขาด
“ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นชะตาฟ้าลิขิต” เซียนกระบี่มิ่งหยวนพยักหน้า พูดอย่างจริงจัง
ข้อมูลสถิติของอันหลินที่อยู่ข้างๆ ถูกเขาแก้ไขใหม่แล้ว
อันหลิน ค่าพลัง 205 ค่าความดี 380
…
จากนั้น อันหลินก็เจอกับนักเรียนกายแห่งมรรคขั้นเก้าอีกครั้ง
เขาตามมาจากคลื่นของการต่อสู้ อันหลินกับเขาเปิดศึกครั้งใหญ่ ปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาติดต่อกันสองครั้ง ในที่สุดก็เอาชนะนักเรียนคนนั้นได้
ติ้ง!
เสียงกังวานดังสะท้อนก้องในสมอง มันเป็นเสียงแจ้งเตือนว่าเขาทำภารกิจสำเร็จ
เพียงครู่เดียว อันหลินก็รู้สึกได้ว่ากระดูกทั่วร่างดังกรอบแกรบ เจ็บปวดรวดร้าว
ความเจ็บปวดแบบนี้ราวกับจะฉีกร่างของเขาให้เป็นชิ้นๆ เขาหยัดยืนไม่ไหวแล้วจริงๆ จึงนอนกอดตัวเองบนพื้น
พลังปราณฟ้าดินหลั่งไหล หล่อหลอมร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง
เจ็บจังเลย! ทำไมเจ็บขนาดนี้!
ในใจอันหลินสับสนอลหม่าน ทั้งๆ ที่ตอนเลื่อนจากขั้นเจ็ด
