้ากับข้า”
อันหลินแสยะยิ้ม “ข้าไม่ใช่แค่กล้าเผชิญหน้ากับเจ้านะ ข้ายังทำให้เจ้ากลับไปอยู่ท้องแม่ได้ด้วย”
ไม่พูดไม่ได้ว่า วิธียั่วยุของเขานั้นเยี่ยมยอดมาก เมื่ออีกฝ่ายได้ยินประโยคนี้ เส้นเลือดก็เต้นตุบๆ ขึ้นมาทันที เกิดโทสะแล้ว
“กล้าดีนี่! จางเฉิน ปีสองห้องหนึ่ง ฝากตัวด้วย!”
สิ้นคำชายคนนั้น พลังทั่วร่างก็เริ่มปะทุออกมา
พลังนั่นเป็นพลังที่มีแรงกดดันมากที่สุด ในบรรดาศัตรูที่อันหลินได้เผชิญหน้ามาจนถึงตอนนี้
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาออกไปทันที!
กำปั้นสีทองพุ่งไปหาจางเฉิน เขารู้สึกถึงอานุภาพอันน่ากลัวที่แฝงเร้นอยู่ในหมัดสีทอง เกิดความพรั่นพรึงในใจ ล้วงโล่สีชาดออกจากแหวนมิติมากำบังข้างหน้าทันที
ตูม!
อานุภาพของหมัดสีทองปะทุออกมา สะเทือนจางเฉิงจนถอยหลังไปไกลสิบจั้ง ทิ้งรอยลากลึกเป็นทางไว้บนผิวดิน
โล่กำบังสีชาดแตกกระจาย ส่วนมือสองข้างของจางเฉินก็ถูกพลังมหาศาลจากโล่สะเทือนจนง่ามนิ้วฉีกขาด
จางเฉินจ้องอันหลินอย่างจริงจัง ในใจหวาดหวั่นพรั่นพรึง ความน่ากลัวของพลังเซียน เกินกว่าที่เขาจินตนาการเป็นอย่างยิ่ง
อันหลินก็ทำหน้าตกใจเช่นกัน นี่เป็นคนแรกที่สามารถต้านทานหมัดสะเทือนขุนเขาของเขาได้ มันเป็นท่าที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุดของเขาเชียวนะ!
แต่เขาไม่ยอมแพ้ คำคมของยอดฝีมือหัวโล้นคนหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา
บนโลกนี้ไม่มีเรื่องอะไรที่หนึ่งหมัดแก้ไขไม่ได้ หากว่ามี งั้นก็สองหมัด!
“หมัดสะเทือนข
