มนุษย์เราเมื่อเผชิญกับวิกฤตคับขัน มักจะระเบิดศักยภาพอันไร้ขีดจำกัดออกมา แม้แต่อันหลินก็ไม่เว้น
เมื่อเขาสัมผัสได้ว่า มีพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่งกำลังก่อตัวขึ้นด้านหลัง ในที่สุดเขาก็ระเบิดพลังออกมา!
“สาวน้อยนักเวทย์ ไว้ชีวิตข้าเถอะ! ข้าแค่ผ่านมาซื้อซีอิ๊ว[1] เท่านั้น!”
อันหลินคนเมื่อก่อนปล่อยความดังเสียงได้แค่ 120 กว่าเดซิเบล ทว่าตอนนี้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามของความตาย จึงปล่อยเสียงดังเกิน 200 เดซิเบลออกมา!
หากนี่ไม่ใช่การระเบิดพลังจะเรียกอะไร!
หญิงสาวข้างหลังได้ยินเสียงก็โพล่งขึ้นมาว่า ‘เอ๊ะ’ พลังที่ก่อตัวบนคทาเริ่มสลายไป
“ได้…ได้ผลเหรอ”
อันหลินสัมผัสได้ว่าแรงกดดันด้านหลังว่างเปล่า บอลแสงที่พันธนาการตัวเองก็หายไปด้วย ก็อดอุทานด้วยความตกใจไม่ได้
ไม่นาน เขาก็รู้สึกได้ว่ามีคนกำลังจิ้มที่หลังเขาเบาๆ
เมื่อเขาหันกลับไป ก็พบหญิงสาวที่มีใบหน้างดงามอย่างยิ่ง เหาะมายืนตรงหน้าเขาแล้ว กำลังประเมินเขาอย่างสงสัย
“เจ้าเป็นใครกันแน่ ถึงได้รู้ว่าข้าคือสาวน้อยนักเวทย์” หญิงสาวนั่งอยู่บนคทาขนนก เอียงหน้าเล็กน้อย ดวงตาสีม่วงคู่งามกำลังกะพริบใส่อันหลิน เห็นได้ชัดว่าสงสัยเป็นอย่างยิ่ง
“ข้าชื่ออันหลิน ข้ามาจากโลกมนุษย์ เคยเห็นตัวละครหนึ่งในเกมแต่งตัวคล้ายเจ้ามาก ถึงได้ตะโกนออกมาด้วยความร้อนใจ” อันหลินตอบตามความจริง
“โลกมนุษย์!” ดวงตาของหญิงสาวผมชมพูเปล่งประกาย ชี้หน้าอันหลินแล้วพูดว่า “ข้านึกออกแล้ว เจ้าคืออั
