หลังระดับพลังยุทธ์ของอันหลินบรรลุกายแห่งมรรคขั้นแปด เขาก็สามารถฝึกวิชาธาตุดินได้แล้ว
‘พลังบงกชพสุธาขั้นหนึ่ง บรรลุเงื่อนไข นั่งสมาธิกำหนดลมหายใจ ณ ยอดเขาหินนิลดำหนึ่งวัน’
หินนิลดำเป็นยอดเขาเลื่องชื่อแห่งหนึ่งในป่าพันยอด ได้ยินว่าภูเขาดำสนิทมันวาว หากต้องการปีนไต่ขึ้นไปด้วยมือเปล่า ความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จเป็นศูนย์
อยากไปให้ถึงจุดสูงสุดของยอดเขาหินนิลดำ วิธีเดียวที่ทำได้คือเหาะเหินขึ้นไป
“เฮ้อ หากเรามีกระบี่เหินเวหาก็คงดี” อันหลินทำหน้ากลัดกลุ้ม
กระบี่เหินเวหาเป็นวิชาเหาะเหินที่นักพรตตั้งแต่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขึ้นไปเท่านั้น ที่จะครอบครองได้
ระดับพลังยุทธ์ของเขาไม่ถึง ต่อให้มีความรู้ทางทฤษฎีพื้นฐาน ก็เหาะไม่ได้
ในเมื่อไม่สามารถเหาะเหินได้ งั้นก็วางการบำเพ็ญเพียรพลังบงกชพสุธาไว้ก่อนแล้วกัน…
อันหลินไม่คิดถึงเรื่องระบบอีก ตอนนี้เรื่องที่เขาต้องทำเป็นอันดับแรกก็คือ ไปถึงภูเขาลูกที่อยู่เบื้องหน้านั้นก่อน
แน่นอนว่า มีอีกเรื่องที่ค่อนข้างสำคัญเช่นกัน นั่นก็คือค้นหาเป้าหมายซ้ำมีด
มีแค่ในศึกแห่งมิตรภาพเท่านั้น เขาจึงจะมีโอกาสซ้ำมีดได้อย่างผ่าเผย หากว่าเป็นข้างนอก จะมีพวกที่ PH ใกล้หมดมากขนาดนั้นให้เขาจัดการที่ไหนกัน
ไม่นาน อันหลินก็พบศิษย์พี่ที่พลังงานใกล้หมดแล้วคนหนึ่ง
เขาตามเสียงต่อสู้มา มาถึงก็เห็นศิษย์พี่ที่เพิ่งชนะการต่อสู้ไปหยกๆ พอดี
ด้วยเหตุนี้ อันหลินจึงกระโจนออกมาอย่างไม่ลังเล หลัง
