แนะนำตัวแล้ว ก็เริ่มลงมือ ไล่ตีศิษย์พี่คนนั้น
ใช่แล้ว ไล่ตีนั่นแหละ…
ศิษย์พี่คนนั้นรู้ว่าสภาพของตัวเองย่ำแย่ ไม่มีทางสู้อันหลินได้ จึงตัดสินใจวิ่งหนี
แต่อันหลินจะยอมปล่อยให้เนื้อที่อยู่ในเงื้อมมือ หลุดหายไปจากมือตัวเองได้อย่างไร ไม่พูดพร่ำทำเพลงไล่ตามไปทันที
“นี่ เอาหมัดข้าไปกิน!”
อันหลินตามศิษย์พี่จนทัน ปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาออกไป
หมัดสะเทือนขุนเขามีอานุภาพรุนแรงมาก ทำให้วิชาคุ้มกันที่ศิษย์พี่คนนั้นใช้ระเบิดในพริบตา จากนั้นคลื่นพลังของหมัดก็สะเทือนจนร่างของศิษย์พี่ลอยออกไป
แสงทองคุ้มกันของศิษย์พี่ที่กระอักเลือดตกลงสู่พื้นสว่างวาบแล้ว
เมื่อเห็นฉากนี้ อันหลินก็กระหยิ่มยิ้มย่อง
“อันหลิน ไอ้คนระยำ ศีลธรรมของเจ้าอยู่ที่ไหน!”
ศิษย์พี่ด่าทอ เขาไม่เคยเห็นคนที่ไร้ยางอายเช่นนี้มาก่อน
อันหลินไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของศิษย์พี่เลยสักนิด เพื่อทำภารกิจของระบบให้สำเร็จ เขาทิ้งศีลธรรมของตัวเองไปตั้งนานแล้ว!
หลังศิษย์พี่ผู้น่าสงสารถูกส่งตัวออกไป เขาก็เริ่มตรวจสอบดูระบบของตัวเอง
‘ความก้าวหน้าของภารกิจ 1/10’
เขาคิดว่าตัวเองโชคดีไม่เบา บริเวณที่ไม่ไกลจากภูเขาลูกนั้น เขาได้ยินเสียงต่อสู้อีกแล้ว
อันหลินเข้าไปใกล้บริเวณที่ต่อสู้อย่างระแวดระวัง เมื่อเข้าใกล้พลังฟ้าดินก็ซัดสาดอย่างรุนแรง คลื่นปะทะของพลังอันน่ากลัวกระจายมา ทำให้เขาพรั่นพรึง
สองคนที่ประมือกันในครั้งนี้ รู้สึกว่าจะแข็งแกร่งไม่เบา…
อันหลินซ่อนตั
